Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieFicedula parva
Herkomst onbekend
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
8
Planten
bezocht
8
Interacties
gedocumenteerd
Ficedula parva is herkenbaar aan het kleine formaat van ongeveer elf centimeter en het gedrag om tijdens het zitten de staart op te richten en licht te spreiden. Deze insecteneter jaagt bij voorkeur in de dichte kroonlaag, maar pikt ook voedsel van bladeren. Als holenbroeder zoekt de vogel natuurlijke spleten of oude spechtenholen in schaduwrijke tuinen of bossen voor het nest. Het is een uitgesproken langeafstandstrekker die de winter doorbrengt in Zuid-Azië. In de tuin kan de soort worden ondersteund door inheemse houtgewassen zoals de kardinaalsmuts of de zwarte bes te behouden. Ook de rode kornoelje en de lijsterbes bieden een ideale omgeving voor het foerageren. Omdat de vogel in februari nog in het verre winterkwartier verblijft, is deze pas in het late voorjaar waar te nemen. Nestkasten met een invliegopening van ongeveer 32 millimeter kunnen dienen als alternatief wanneer natuurlijke boomholten ontbreken. Een natuurlijke tuin met dood hout bevordert bovendien de voor de soort noodzakelijke insectendiversiteit.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Ficedula parva is als inheemse vogelsoort streng beschermd volgens de Bundesnaturschutzgesetz. Voortplantingsplaatsen mogen niet worden vernietigd; bij tuinwerkzaamheden in de vroege zomer dient rekening te worden gehouden met bezette boomholten. Verwarring is het meest waarschijnlijk met de roodborst, die echter een aanzienlijk grotere rode borstpartij heeft.
Körper
Vleugelspanwijdte
6.7 cm
Gewicht
9.95 g
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
6, 1× pro Jahr
Ernährung & Verhalten
Ficedula parva behoort tot de familie van de vliegenvangers (Muscicapidae) binnen de orde van de zangvogels. Het verspreidingsgebied strekt zich uit van Centraal-Europa tot Centraal-Azië, waarbij de soort in Duitsland de voorkeur geeft aan oude loof- en gemengde bossen met een hoog aandeel beuken. Van de iets grotere roodborst onderscheidt de vogel zich in de vlucht duidelijk door de witte basisvlekken op de buitenste staartpennen. Het is een karaktersoort van structuurrijke, vochtige bossen en de kleinste in Europa inheemse vliegenvangersoort.
8 planten worden door deze soort bezocht
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →