Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieFumaria muralis subsp. muralis
Fumaria muralis subsp. muralis
FamilieGeslacht: FumariaNeophytRode Lijst: nb
🌿
1
Soorten
interageren
🔗
3
Interacties
gedocumenteerd
Over deze soort
Fumaria muralis subsp. muralis kenmerkt zich door fijn, blauwgroen blad en trossen met zachtroze bloemen die een donkere top hebben. Als neofyt vestigt deze soort zich in open plekken, zoals bij muren of hekken. De plant biedt een voedselbron voor gespecialiseerde insecten, zoals de Cionus scrophulariae. Door zelfuitzaaiing zorgt de soort voor een betrouwbare aanwezigheid in de tuin.
Fijnmazige bloeiwijze en een belangrijke waardplant voor de Cionus scrophulariae.
Ecologisch netwerk
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Bloembezoek
Ecologische betekenis
Fumaria muralis subsp. muralis fungeert als waardplant voor de Cionus scrophulariae. De talrijke kleine bloemen bieden gedurende een langere periode hulpbronnen. De zaden wegen 3,0633 mg en zijn door hun lage gewicht geschikt voor verspreiding door de wind, wat bijdraagt aan de connectiviteit van habitats. In de nazomer dienen de rijpende zaden als voedselbron voor vogels.
Jaarcyclus
Maart-aprilKieming en uitloop van rozetten
April-meiIdeale planttijd in het voorjaar
Mei-augustusHoofdbloei en bezoek door insecten
Juli-septemberRijping en verspreiding van zaden
September-novemberTweede planttijd in het najaar op open bodem
December-februariWinterrust, afgestorven plantendelen dienen als bodembescherming
Veiligheidsinstructie
Fumaria muralis subsp. muralis bevat alkaloïden en is bij consumptie schadelijk voor de gezondheid. Voorkom dat kinderen of huisdieren plantendelen in de mond krijgen. Raadpleeg bij inname direct een arts of het antigifcentrum.
Standplaats & kenmerken
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.51 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Licht (Ellenberg 7): Een zonnige standplaats is vereist voor een optimale bloei.
•
Vocht (Ellenberg 4): De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; vermijd wateroverlast.
•
Voedingsstoffen (Ellenberg 6): Een matig voedselrijke bodem volstaat; bemesting is doorgaans niet nodig.
•
Bodemreactie (Ellenberg 4): De voorkeur gaat uit naar een neutrale tot zwak zure bodem.
•
Planttijd: Jonge planten kunnen in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november) worden uitgeplant.
•
Groeihoogte: Houd rekening met een eindhoogte van 0,51 m.
•
Onderhoud: De plant verspreidt zich eenvoudig via zelfuitzaaiing door lichte zaden.
•
Goede partner: Matricaria chamomilla deelt vergelijkbare standplaatseisen op open gronden.
Wetenschappelijk profiel
Fumaria muralis subsp. muralis behoort tot de familie Papaveraceae. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit het westelijke Middellandse Zeegebied en is in Centraal-Europa als neofyt ingeburgerd op ruderale locaties, muren en tuingrenzen. De plant bereikt een hoogte van 0,51 m en groeit kruidachtig, vaak opstijgend of klimmend. Kenmerkend zijn de gespoorde bloemen en het varenachtig, fijn verdeelde blad.
Video's
2 videos over Fumaria muralis subsp. muralis
Mauereidechsen ansiedeln: So baust du das perfekte Habitat im Naturgarten
Weiße Lichtnelke im Naturgarten: Duftender Magnet für Nachtfalter
Bronnen & dataherkomst
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →