Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieGentianella campestris
Gentianella campestris is herkenbaar aan de meestal viertallige, violette bloemen met twee duidelijk grotere buitenste kelkbladeren. Deze soort is kenmerkend voor schrale grasmatten, een habitat dat in het moderne landschap steeds zeldzamer wordt. Omdat de plant op de Duitse Rode Lijst (categorie 3) als bedreigd staat genoteerd, draagt vestiging bij aan het behoud van regionale biodiversiteit. Als tweejarige soort zorgt de plant voor dynamiek, aangezien deze zich door uitzaaiing op wisselende plekken vestigt. Een zonnige, voedselarme standplaats is vereist.
Bedreigd natuurjuweel: Gentianella campestris voor de schrale tuin.
De ecologische waarde van Gentianella campestris ligt in de rol als specialist voor bedreigde habitats. Als bedreigde soort (Rode Lijst 3) is elk exemplaar in cultuur een bijdrage aan het behoud van genetische diversiteit. De late bloei biedt een belangrijke hulpbron voor insecten wanneer veel vroegbloeiende soorten zijn uitgebloeid. In het koude seizoen dienen de uitgebloeide bloemstengels als voedselbron voor vogels. De bevordering van deze soort ondersteunt ecosystemen die afhankelijk zijn van voedselarme omstandigheden.
Gentianella campestris is niet geschikt voor consumptie. Zoals veel Gentianaceae bevat de plant bitterstoffen die bij gevoelige personen of huisdieren ongemak kunnen veroorzaken. De plant dient uitsluitend als natuurlijke decoratie te worden beschouwd.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Mai – Okt
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.127 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats; de plant heeft veel licht nodig.
De bodem moet schraal zijn, geschikt voor planten met een geringe voedingsbehoefte. Bemesting is niet toegestaan.
De bodemvochtigheid dient 'vers' te zijn: matig vochtig, maar niet uitdrogend.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem niet bevroren is.
Omdat de soort tweejarig is, vormt deze in het eerste jaar enkel een bladrozet en bloeit pas in het daaropvolgende jaar.
Laat de plant na de bloei staan zodat zaden zich kunnen verspreiden voor de volgende generatie.
Vermijd bodembewerking in de directe nabijheid om jonge zaailingen niet te beschadigen.
Geschikte partner: Nardus stricta; beide soorten delen de voorkeur voor kalkarme, voedselarme standplaatsen.
Combinatie met grassen helpt uitdroging van de bodem te voorkomen.
Gentianella campestris behoort tot de familie Gentianaceae en is inheems in Duitsland en Oostenrijk. Het natuurlijke habitat omvat verse schrale grasmatten en borstelgrasvegetaties tot in alpine hoogten. Een morfologisch kenmerk is de 'krans' van fijne franjes bij de ingang van de bloemkelk, die de nectar beschermt. De plant groeit meestal twee- of eenjarig en bereikt een hoogte tussen 5 en 30 centimeter.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →