Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieHemerocallis lilioasphodelus
3
Soorten
interageren
4
Interacties
gedocumenteerd
1
Gastheerrelaties
Soorten
Hemerocallis lilioasphodelus kenmerkt zich door zwavelgele, trechtervormige bloemen die doorgaans slechts één dag geopend zijn. Met een planthoogte van 0,7 m is de soort geschikt voor vochtige standplaatsen. Als neofyt is de plant ingeburgerd in de tuinarchitectuur. De soort fungeert als nectarplant voor insecten zoals de honingbij en de zeldzame Bombus veteranus.
Een gele blikvanger voor Bombus veteranus: opvallende bloemen voor vochtige tuinplekken.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Hemerocallis lilioasphodelus is van belang voor gespecialiseerde bestuivers. De plant wordt tijdens de bloei in juni bezocht door de honingbij en Bombus veteranus, die hier nectar vinden. Met een diasporagewicht van circa 44,5 mg vindt verspreiding over korte afstand plaats, waarbij ook kleine zoogdieren een rol kunnen spelen. De dichte bladvorming biedt dekking voor bodembewonende nuttige insecten.
Hemerocallis lilioasphodelus is niet veilig voor consumptie. Bij de inrichting van de tuin dient rekening te worden gehouden met de toegang voor kleine kinderen en huisdieren. Consumptie van plantendelen moet worden vermeden.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Jun
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.696 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: halfschaduw of zon (lichtgetal 6).
Bodem: vochtige bodem (vochtgetal 7); geschikt voor een vochtige oever of laagtes.
Voedingswaarde: matig voedselrijke bodem.
Planttijd: voorjaar (maart tot mei) of najaar tot de eerste vorst.
Houd rekening met een hoogte van 0,7 m bij de plaatsing in de border.
De plant vormt een AM-mycorrhiza-symbiose; vermijd het gebruik van kunstmest.
Snoei uitgebloeide stengels in juli tot aan de grond af om de energie in de wortels te behouden.
Combinatie: Filipendula ulmaria deelt de voorkeur voor vochtige standplaatsen.
Hemerocallis lilioasphodelus behoort tot de familie Asphodelaceae. Het natuurlijke habitat omvat vochtige graslanden en oevers, wat de behoefte aan een vochtige bodem verklaart. Als kruidachtige plant trekt zij zich in de winter volledig terug in de wortelstokken. De plant vormt dichte pollen met brede, riemvormige bladeren. Ondanks de naam is er geen verwantschap met echte lelies, wat blijkt uit de wortelstructuur en het ontbreken van stengelbladeren.
1 soorten gebruiken deze plant als gastheer
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →