Resedamaskenbij

Over deze soort

Je herkent de Resedamaskenbij (Hylaeus garrulus) aan haar slanke, vrijwel haarloze en diepzwarte lichaam en de kenmerkende lichte vlekken op het gezicht, die bij de mannetjes als een masker ogen. Met een lengte van ongeveer zeven millimeter is ze vrij klein en doet ze tijdens de vlucht eerder denken aan een minuscuul wespje. Deze wilde bij brengt slechts één generatie per jaar voort en is actief in de hoogzomer. Voor het leggen van haar eitjes gebruikt ze bij voorkeur bestaande holtes, zoals oude vraatgangen van kevers in dood hout of stengels met merg. Ze is in haar voedselkeuze strikt gespecialiseerd (oligolektisch) en verzamelt stuifmeel bijna uitsluitend op de Wilde reseda (Reseda lutea) of de Wouw (Reseda luteola). Omdat ze geen verzamelharen aan haar poten heeft, transporteert ze het stuifmeel in haar krop, een speciale uitstulping van de slokdarm. De larven groeien op in broedcellen die door de moederbij worden bekleed met een zijdeachtig, waterdicht secreet. De winter brengt het dier door als rustlarve, beschermd in het nest, voordat ze de volgende voorzomer uitkomt. Je kunt haar helpen door inheemse Reseda-soorten te planten en afgestorven stengels en dood hout in de tuin te laten liggen.