Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieHylaeus rinki
inheems Nederland
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 100 % · 2026
Hylaeus rinki is een kleine, vrijwel onbehaarde wilde bij die opvalt door het kenmerkende zwart-gele masker op de kop. Als polylectische soort is deze bij bij het foerageren niet afhankelijk van specifieke plantenfamilies, maar verzamelt zij stuifmeel en nectar van een breed scala aan bloemen. Hylaeus rinki behoort tot de groep van maskerbijen, die hun nesten bij voorkeur aanleggen in bestaande holtes zoals merghoudende stengels of dood hout. Omdat deze bijen zelf geen nestgangen kunnen graven, zijn zij aangewezen op aanwezige structuren. In de tuin kan deze wilde bij worden ondersteund door afgestorven plantenstengels te laten staan en geen pesticiden te gebruiken. Een natuurlijke inrichting met dood hout biedt waardevolle nestgelegenheid voor deze inheemse bestuiver. Aangezien de soort in Duitsland als niet bedreigd wordt beschouwd, vormt zij een belangrijk onderdeel van de lokale biodiversiteit. Door het achterwege laten van chemische gewasbeschermingsmiddelen wordt een stabiele omgeving voor de ontwikkeling van deze bij gecreëerd.
De activiteitsfase van Hylaeus rinki begint in het voorjaar bij stijgende temperaturen. De voortplanting en nestbouw vinden plaats in de daaropvolgende zomermaanden. In het najaar trekken de dieren zich terug voor de winterrust.
Hylaeus rinki is een vredelievende wilde bij die geen gevaar vormt voor mensen; de soort is niet agressief en beschikt niet over een voor mensen voelbare angel. Het is een nuttig insect dat door de bestuiving van talrijke planten bijdraagt aan de stabiliteit van het ecosysteem in de tuin.
Ernährung & Verhalten
Voedsel
polylektisch
Generationen/Jahr
bivoltin
Hylaeus rinki behoort tot de familie Colletidae binnen de orde van de vliesvleugeligen (Hymenoptera). De soort is inheems in grote delen van Europa, waaronder Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Als wilde bij kenmerkt zij zich door een polylectische levenswijze, wat betekent dat zij een breed spectrum aan stuifmeelbronnen benut.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•EBHD — European Biodiversity Hub Database v2025, Zenodo, DOI: 10.5281/zenodo.17107215 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →