Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieInula helenium
34
Soorten
interageren
41
Interacties
gedocumenteerd
Inula helenium is direct herkenbaar aan de statige groeihoogte van precies 1,37 m en de grote, felgele bloemhoofdjes. Deze imposante vaste plant fungeert als een belangrijke nectarplant voor vlinders zoals de kleine vos (Aglais urticae) en biedt de Halictus tumulorum in de hoogzomer een betrouwbare pollenbron. Met zijn brede, krachtige bladeren voegt de plant structuur toe aan natuurlijke beplantingen. Inula helenium gedijt op zonnige standplaatsen met een matig vochtige bodem.
Gele reus van 1,37 m: een belangrijke nectarplant voor de kleine vos in de zomer.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Inula helenium dient als nectarplant voor dagvlinders zoals het klein koolwitje (Pieris rapae) en de kleine vos (Aglais urticae). Ook de Bombus campestris en andere koekoekshommels bezoeken regelmatig de bloemen. De soort is van belang voor de Halictus tumulorum, die hier pollen verzamelt. Ondergronds ondersteunt de plant de bodemgezondheid via arbusculaire mycorrhiza (AM). De lichte zaden dienen in de late herfst als voedsel voor vogels.
Inula helenium is niet kindvriendelijk. De plant dient niet in de directe nabijheid van speelplaatsen voor kleine kinderen te worden geplaatst, aangezien consumptie van plantendelen of intensief huidcontact bij gevoelige personen reacties kan veroorzaken.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
1.368 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een volledig zonnige plek (lichtgetal 7) zodat de plant de hoogte van 1,37 m kan bereiken.
Bodem: De bodem dient vers (matig vochtig) en neutraal tot zwak zuur (reactiegetal 6) te zijn.
Planttijd: Plant Inula helenium bij voorkeur in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar, mits de bodem vorstvrij is.
Ruimtebehoefte: Houd vanwege de bladgrootte voldoende afstand tot naburige planten.
Verzorging: Als matige voedselvrager volstaat normale tuingrond zonder overmatige bemesting.
Winterbescherming: De plant is winterhard; laat de verdroogde stengels tot het voorjaar staan.
Vermeerdering: De lichte zaden verspreiden zich via de wind, wat kan leiden tot natuurlijke uitzaaiing.
Goede partner: Achillea millefolium – deze heeft vergelijkbare standplaatseisen en vormt een contrast met het grove blad van Inula helenium.
Inula helenium behoort tot de familie Asteraceae binnen de orde Asterales. De soort wordt in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland beschouwd als een neofyt, maar is in veel regio's inmiddels ingeburgerd. De natuurlijke habitat bestaat uit verse (matig vochtige) locaties aan bosranden of op vochtige weiden. Morfologisch kenmerkt de plant zich door een bladoppervlak van meer dan 3200 mm² en opvallende gele bloemhoofdjes die een rol spelen in het ecosysteem.
33 soorten interageren met deze plant
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →