Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieIris variegata
2
Soorten
interageren
2
Interacties
gedocumenteerd
Iris variegata valt op door haar gele bloemen met een karakteristiek violetbruin aderpatroon op de hangende bloemdekbladen. Omdat deze soort op de Rode Lijst (categorie 1) als ernstig bedreigd staat genoteerd, draagt vestiging bij aan het behoud van de soort. In de tuin trekt de plant gespecialiseerde insecten aan, zoals de iris-snuitkever (Mononychus punctumalbum), die afhankelijk is van dit plantengeslacht. Ook de goudtor (Cetonia aurata) bezoekt de bloemen regelmatig. Deze zeldzame soort gedijt op droge, warme standplaatsen.
Een ernstig bedreigde zeldzaamheid: een juweel voor de zonnige, droge tuin.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Voor de insectenwereld is deze iris een waardevolle toevoeging door het ondersteunen van gespecialiseerde soorten. De iris-snuitkever (Mononychus punctumalbum) gebruikt de plant voor zijn ontwikkeling, terwijl de goudtor (Cetonia aurata) de bloemen bezoekt voor stuifmeel. Als bewoner van droge standplaatsen biedt de plant structuur tijdens hete zomers. Verschillende hommelsoorten maken gebruik van het aanbod. De zaaddozen kunnen gedurende de winter blijven staan en bieden kleine organismen beschutting.
Iris variegata is niet veilig voor consumptie. Alle plantendelen, en in het bijzonder het rizoom, bevatten stoffen die bij contact of inname huidirritatie en maag-darmklachten kunnen veroorzaken. Plaats de plant in tuinen met kleine kinderen of huisdieren op een niet-toegankelijke locatie.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Mai – Jun
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.157 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Iris variegata vereist een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats. Aangezien de soort is aangepast aan droge omstandigheden, volstaat een normale, matig voedselrijke bodem met weinig water.
Planttijd: maart tot mei of in het najaar tussen september en november.
Plaatsing: het rizoom (de kruipende wortelstok) niet te diep planten; de bovenzijde dient net boven de grond uit te steken.
Waterbeheer: vermijd wateroverlast om wortelrot te voorkomen.
Onderhoud: snoei verdroogde bladeren pas in de late winter terug om de plant te beschermen.
Vermeerdering: eenvoudig door het delen van de rizomen na de bloei.
Combinatie: Geranium sanguineum is een geschikte partner, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan droge bodems.
Iris variegata behoort tot de familie Iridaceae in de orde Asparagales. De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, waar zij van nature voorkomt op xerotherm grasland (warme, droge schrale grasmat) en in lichte eikenbossen. Kenmerkend is het rizoom (een horizontaal groeiende, verdikte wortelstok) waaruit de zwaardvormige, tweerijig geplaatste bladeren ontspruiten. Deze meerjarige, kruidachtige plant bereikt een hoogte van 20 tot 40 centimeter.
1 video over Iris variegata
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →