Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieKleine biesvaren
Isoëtes echinospora
FamilieGeslacht: Brachsenkräuterniet inheems Nederland
Over deze soort
Isoëtes echinospora is een overblijvende onderwaterplant uit de biesvarenfamilie (Isoëtaceae). De soort vormt smalle, grasachtige bladeren in een rozet en is een gespecialiseerde bewoner van voedselarme wateren.
Specialist en indicator voor helder, voedselarm water.
Ecologische betekenis
Isoëtes echinospora fungeert als zuurstofproducent en sedimentstabilisator. De soort dient als indicator voor een zeer hoge waterkwaliteit met een lage stikstof- en fosforbelasting. Door middel van arbusculaire mycorrhiza is de plant verbonden met het bodemleven. De groeivorm draagt bij aan de structuurvariatie op de vijverbodem.
Jaarcyclus
Apr-meiPlanttijd en begin van de uitloop
Jun-augHoofdgroeifase van de bladrozetten
Sep-oktRijping van de sporen in de bladvoeten
Nov-febDe plant blijft vaak wintergroen onder water
MrtAfstoten van oude bladeren voorafgaand aan nieuwe uitloop.
Veiligheidsinstructie
Niet geschikt voor consumptie. Was na werkzaamheden in de vijver de handen.
Standplaats & kenmerken
Licht
Sonne
Vochtigheid
Feucht
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
—
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Verzorging & teelt
•
Licht: Volle zon voor voldoende fotosynthese onder water.
•
Vocht: De plant moet permanent onder water staan of in de natte oeverzone (slibzone) worden geplaatst.
•
Bodem: Gebruik uitsluitend schraal substraat zoals gewassen kwartszand of fijn grind. Vermijd vijveraarde of humus.
•
Temperatuur: De plant prefereert koel water; voorkom oververhitting van kleine vijvers in de zomer.
•
Planttijd: April tot mei.
•
Onderhoud: Niet bemesten. Verwijder invallend blad uit de vijver om de nutriëntenbelasting laag te houden.
Wetenschappelijk profiel
Isoëtes echinospora behoort tot de familie Isoëtaceae en is een overblijvende onderwaterplant. In Centraal-Europa komt de soort voor in oligotrofe (voedselarme) bergmeren of kalkarme heidevennen met een zandige bodem. Als lid van de wolfsklauwachtigen vormt de plant geen bloemen, maar sporen in de verbrede bladvoeten. De soort is inheems, geeft de voorkeur aan koelere regio's en is gevoelig voor veranderingen in de waterchemie. De stijve, priemvormige bladeren verbergen aan hun basis de sporenkapsels.
Bronnen & dataherkomst
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →