Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieJuncus dudleyi
Juncus dudleyi is herkenbaar aan de stijve, rechtopstaande stengels en de compacte, bruinachtige bloeiwijzen aan de top. De plant vormt een stabiele structuur die ook in de wintermaanden behouden blijft. Het dichte polvormige gewas biedt een schuilplaats voor kleine dieren. Deze soort gedijt in vochtige omstandigheden en vereist weinig onderhoud.
Structurele elegantie voor vochtige plekken: de robuuste Juncus dudleyi.
Als inheemse soort in Oostenrijk maakt Juncus dudleyi deel uit van regionale ecosystemen. De ecologische waarde ligt primair in het bieden van habitat. De stijve stengels dienen in de winter als schuilplaats voor insecten. Vogels gebruiken de dichte pollen in de zomer soms als schuilplaats. De zaden vormen in het late najaar een voedselbron.
Juncus dudleyi heeft stijve, puntige stengels en schutbladen die bij contact mechanisch letsel kunnen veroorzaken. Er zijn geen aanwijzingen voor giftigheid; het risico is uitsluitend fysiek van aard.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Aug
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats die permanent vochtig tot nat is.
Een zonnige tot halfschaduwrijke plek bevordert een gezonde groei.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot eind november), mits de bodem niet bevroren is.
Een zware, leemhoudende bodem die vocht vasthoudt, is optimaal.
Bemesting is niet nodig.
Snoei oude stengels pas in het vroege voorjaar terug om de winterstructuur te behouden.
Vermeerdering kan in het voorjaar door de wortelstok te delen.
Controleer de uitbreiding indien de ruimte beperkt is.
Geschikte combinatie: Lythrum salicaria, aangezien deze soort vergelijkbare eisen stelt aan de bodemvochtigheid.
Juncus dudleyi is een overblijvende, polvormende plant die inheems is in Oostenrijk. De soort groeit bij voorkeur op vochtige standplaatsen en kenmerkt zich door stijve, bladloze stengels. Het bovenste schutblad lijkt het verlengde van de stengel te zijn, waardoor de bloeiwijze zijdelings geplaatst lijkt, een kenmerk dat bij veel Juncaceae voorkomt.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →