Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieLactuca perennis
3
Soorten
interageren
3
Interacties
gedocumenteerd
Lactuca perennis valt op door de gracieuze, hemelsblauwe bloemhoofdjes en de diep ingesneden, grijsgroene bladeren. Deze botanische zeldzaamheid staat op de Duitse Rode Lijst van bedreigde soorten. De plant is gespecialiseerd in schrale standplaatsen en dient onder andere als leefgebied voor de bladwesp Tenthredo koehleri. Lactuca perennis gedijt op zonnige plekken met een voedselarme bodem.
Hemelsblauwe zeldzaamheid: een bedreigde overlever voor droge, zonnige plekken.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Lactuca perennis is een belangrijke plant voor gespecialiseerde insecten zoals de bladwesp Tenthredo koehleri. Omdat de soort op de Rode Lijst staat (categorie 3: kwetsbaar), draagt vestiging bij aan het behoud van de regionale biodiversiteit. De bloemen bieden in mei en juni een voedselbron in een periode waarin veel voorjaarsbloeiers reeds zijn uitgebloeid. De soort bezet een ecologische niche op extreem droge standplaatsen en bevordert de verbinding van leefgebieden voor insecten van droge biotopen.
Lactuca perennis is niet veilig voor consumptie. Zoals veel Lactuca-soorten bevat de plant een melkachtig sap met bitterstoffen, wat bij huidcontact of inname tot onverdraagzaamheid kan leiden. Voorkom dat kleine kinderen de plant in de mond steken.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Mai – Jun
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.311 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de volle zon, aangezien de plant veel warmte nodig heeft.
De bodem dient droog en zeer voedselarm te zijn; de plant heeft een geringe behoefte aan nutriënten.
Plant jonge exemplaren in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november).
Zorg voor een goed doorlatende bodem, aangezien de plant niet tegen stagnerend water kan.
Bemesting is niet nodig en vermindert de stabiliteit van de plant.
Na het aanslaan is water geven nauwelijks nodig vanwege de aanpassing aan schrale omstandigheden.
Een snoeibeurt in de late winter volstaat om ruimte te maken voor nieuwe uitlopers.
Vermeerdering vindt het eenvoudigst plaats via het fijne zaad na de bloei.
Geschikte partner: Dianthus carthusianus, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan droge, kalkrijke standplaatsen.
Lactuca perennis is een vertegenwoordiger van de familie Asteraceae binnen de orde Asterales. De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en koloniseert bij voorkeur xerotherm grasland (droge, warme schrale graslanden) en rotsachtige hellingen. De plant is een overblijvend kruid en onderscheidt zich door het melksap en de karakteristieke, diep ingesneden bladeren. Als archeofyt of inheemse soort is de plant stevig verankerd in het landschap.
1 andere soorten bezoeken de bloemen
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →