Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieLactuca tatarica
2
Soorten
interageren
2
Interacties
gedocumenteerd
Lactuca tatarica is herkenbaar aan de lichtblauwe tot violette bloemhoofdjes die op vertakte stengels boven de grijsgroene bladeren uitsteken. Deze vaste plant fungeert als nectarplant voor bestuivers zoals de honingbij (Apis mellifera) en de luzernebehangersbij (Megachile rotundata). In Oostenrijk is de soort inheems; in Duitsland en Zwitserland komt de plant voor als neofyt.
Lichtblauwe bloemenzee: een belangrijke nectarplant voor de behangersbij.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
De plant biedt een voedselbron voor gespecialiseerde insecten. Vooral Apis mellifera en Megachile rotundata bezoeken de blauwe bloemen intensief. In Oostenrijk is de soort onderdeel van de lokale voedselketens. In het najaar dienen de zaden als energiebron voor zaadetende vogels. De uitlopers vormen dichte structuren die beschutting bieden aan bodembewonende nuttige organismen. Door de vorming van grote bestanden stabiliseert de soort het voedselaanbod gedurende de zomerbloei.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jul – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.499 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats.
De bodem dient matig vochtig (vers) te zijn, vergelijkbaar met normale tuingrond.
Als matige voedselvrager heeft de plant geen extra bemesting nodig.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november).
De plant vormt een arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose met bodemschimmels die de nutriëntenopname ondersteunt.
Geef de plant voldoende ruimte, aangezien deze uitlopers vormt.
Snoei de uitgebloeide stengels pas in de late winter terug om de basis tegen vorst te beschermen.
Door de stengels te laten staan, wordt een winterverblijf voor insecten geboden.
Geschikte combinatie: Achillea millefolium, die vergelijkbare standplaatseisen heeft.
Lactuca tatarica behoort tot de familie Asteraceae en de tribus Cichorieae. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Europa en Azië, maar is inheems in Oostenrijk. De plant is overblijvend en bereikt een hoogte tot 80 centimeter. Kenmerkend zijn de lancetvormige, vaak bochtig getande bladeren en het witte melksap dat bij beschadiging vrijkomt. De soort geeft de voorkeur aan zonnige standplaatsen op zoute of zandige bodems en ruderalen.
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →