Larus melanocephalus

Over deze soort

Larus melanocephalus is in het zomerkleed herkenbaar aan de diepzwarte kop, die aanzienlijk donkerder is dan die van de bekendere kokmeeuw, en aan de spierwitte vleugelpunten zonder zwarte tekening. Deze middelgrote meeuw valt op door de krachtige, vaak bloedrode snavel en de opvallende witte oogringen. Als alleseter zoekt de soort voedsel bij wateren en op akkers, waarbij het dieet bestaat uit insecten, wormen en kleine gewervelde dieren. Als grondbroeder legt de soort het nest bij voorkeur in lage vegetatie of op kale plekken. De soort is een korteafstandstrekker die de winter vaak in het Middellandse Zeegebied doorbrengt, maar in februari alweer in de broedgebieden in Centraal-Europa kan arriveren. De roep is een karakteristiek, nasaal geeuwend geluid dat verschilt van het schrille gekrijs van andere meeuwen. Het achterwege laten van pesticiden draagt bij aan een groter aanbod van natuurlijke prooidieren. Open wateren of grote tuinvijvers worden gebruikt voor het onderhoud van het verenkleed. Omdat de soort geen holenbroeder is, zijn nestkasten niet geschikt; het behoud van onverstoorde open terreinen is cruciaal. In strenge winters kan bijvoeren met geschikt zachtvoer op een open, overzichtelijke plek ondersteuning bieden.