Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieLasiocampa quercus
2
Planten
bezocht
2
Interacties
gedocumenteerd
Lasiocampa quercus valt op door zijn aanzienlijke omvang en de snelle, bijna hectische vlucht overdag. Deze vlinder brengt per jaar slechts één generatie voort. De rupsen zijn polyfaag en voeden zich met diverse inheemse houtige gewassen, zoals de braam (Rubus fruticosus), sleedoorn (Prunus spinosa) of zomereik (Quercus robur). Terwijl de mannetjes in de zon op zoek gaan naar vrouwtjes, leggen de vrouwtjes hun eieren vaak vliegend boven de vegetatie af. In het voorjaar zijn de behaarde rupsen te zien terwijl ze eten van verse scheuten van de meidoorn (Crataegus). Gedurende de zomer groeien ze uit tot ze verpoppen in een stevige, eivormige cocon. De overwintering vindt plaats als larve in de kruidlaag of verscholen tussen takken.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Lasiocampa quercus is ongevaarlijk. De haren van de rupsen kunnen bij zeer gevoelige personen lichte huidirritatie veroorzaken; direct contact met de handen dient daarom vermeden te worden. Verwarring met de eikenprocessierups is uitgesloten vanwege de afwijkende levenswijze en kleuring.
Körper
Lichaamsgrootte
large
Gewicht
0.309330216130951 g
Ernährung & Verhalten
Voedsel
polyphagous
Temperatuur
intermediate
Overwintering
larva
Lasiocampa quercus behoort tot de familie van de spinners (Lasiocampidae) binnen de orde van de vlinders (Lepidoptera). De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en koloniseert bij voorkeur bosranden, heidegebieden en natuurlijke tuinen. Met een lichaamsgewicht van ongeveer 0,31 gram behoort de soort tot de grotere nachtvlinders in de regio. Een kenmerkend aspect is het uitgesproken seksueel dimorfisme: mannetjes zijn kastanjebruin, terwijl de grotere vrouwtjes geelbruin gekleurd zijn.
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•GBIF Occurrence Database (CC BY 4.0 / CC0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →