Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieNevelvlekboktor
Leiopus nebulosus
Familie: CerambycidaeGattung: Leiopusinheems Nederland
inheems Nederland
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
Over deze soort
Leiopus nebulosus is 6 tot 10 millimeter groot en heeft lange voelsprieten. De kleur van de dekschilden biedt camouflage op met korstmos begroeide boomschors. De larven ontwikkelen zich in één jaar, onder ongunstige omstandigheden kan de larventijd twee jaar duren. Vrouwtjes leggen eieren in scheuren in de schors van dode loofhouttakken. De kevers bezoeken in het voorjaar en de zomer bloemen van eenstijlige meidoorn (Crataegus monogyna) of lijsterbes (Sorbus aucuparia) voor pollen. De larve voedt zich met spint van loofbomen zoals zomereik (Quercus robur) of haagbeuk (Carpinus betulus). De winter wordt doorgebracht als larve in een tak.
Ecologisch netwerk
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Prooidier / Voedsel
Jaarcyclus
Mei-junkevers komen uit het hout en bezoeken bloemen van eenstijlige meidoorn of lijsterbes; jun-jul: paring en eiafzet in de schors van dode of verzwakte takken van eik of beuk; aug-okt: larven vreten gangen in het spint en groeien; nov-feb: overwintering als larve of pop in takken; mrt-apr: voltooiing van de larvale ontwikkeling en verpopping onder de schors.
Veiligheidsinstructie (optioneel)
De kever kan niet steken of bijten en tast geen gezonde bomen of verwerkt hout aan. De soort is een gespecialiseerde bewoner van dood hout.
Merkmale
Körper
Lichaamslengte
0.7801 cm
Gewicht
0.020287 g
Wetenschappelijk profiel
Leiopus nebulosus behoort tot de familie van de boktorren (Cerambycidae) binnen de orde van de kevers. De soort komt voor in Midden-Europa en bewoont lichte loof- en gemengde bossen, parken en tuinen met oude bomen. De voelsprieten van het mannetje kunnen bijna de dubbele lichaamslengte bereiken. Onderscheid met de soort Leiopus linnei is in levende toestand nauwelijks mogelijk.
Bronnen & dataherkomst
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Hagge et al. (2021) — Saproxylic Beetle Morphological Trait Database, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.2fqz612p3 (CC0 1.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →