
Linum perenne
Linum perenne is herkenbaar aan de schotelvormige, hemelsblauwe bloemen aan fijne, draadachtige stengels. De soort staat op de Rode Lijst als bedreigd (categorie 3). Deze vaste, kruidachtige plant gedijt op droge, zonnige standplaatsen waar veel andere planten niet kunnen overleven.
Hemelsblauw juweel voor droge standplaatsen: draag bij aan het behoud van een bedreigde soort.
De ecologische waarde van Linum perenne is verbonden aan de status als bedreigde soort (categorie 3) op de Rode Lijst. In droge habitats zoals schrale grasmatten draagt de plant bij aan de biodiversiteit. De bloeiperiode in juni biedt een nectarbron voor bloembezoekende insecten. De zaden vormen een voedselbron voor vogels in schrale landschappen.
Linum perenne is niet veilig voor consumptie; de plantdelen bevatten stoffen die bij inname gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken. De plant is daarom minder geschikt voor tuinen met kleine kinderen of huisdieren. Vanwege de karakteristieke blauwe bloemvorm is verwarring met sterk giftige tuinplanten onwaarschijnlijk.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Mai – Jul
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.437 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies de zonnigste plek in de tuin; de plant vereist volledige blootstelling aan licht.
De bodem moet schraal zijn; Linum perenne is een zwakke groeier met een geringe behoefte aan voedingsstoffen.
Zorg voor een uitstekende waterdoorlatendheid, aangezien stagnerend water wortelrot veroorzaakt.
De ideale planttijd is tussen maart en mei of in het najaar van september tot eind november.
Omdat de plant kortlevend is, is het raadzaam uitgebloeide stengels te laten staan voor natuurlijke zaadvorming.
Een snoeibeurt na de eerste bloei in juni kan in sommige jaren een tweede, lichtere bloei stimuleren.
Bemesting dient volledig achterwege te blijven om de stevigheid van de plant te behouden.
In februari kunnen de afgestorven stengels van het voorgaande jaar tot aan de grond worden afgeknipt.
Geschikte combinatie: Dianthus carthusianorum, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan droge, kalkrijke standplaatsen.
Linum perenne behoort tot de familie Linaceae binnen de orde Malpighiales. In Oostenrijk is de soort inheems; in andere delen van Centraal-Europa komt de plant voor als archeofyt. Het natuurlijke habitat bestaat uit kalkrijke drooggraslanden en zonnige taluds. De plant kenmerkt zich door smalle, verspreid staande bladeren en vijftallige blauwe bloemen die zich doorgaans alleen bij zonneschijn openen.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_221035367
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →