Bokje

Over deze soort

Lymnocryptes minimus is de kleinste soort uit de familie van de snipachtigen. De vogel valt op door het goudbruin gestreepte verenkleed en het karakteristieke wippen met het hele lichaam tijdens het staan. Bij verstoring blijft de vogel vaak doodstil zitten, vertrouwend op de uitstekende schutkleur. Het dieet bestaat uit ongewervelde dieren zoals kleine wormen, slakken en larven, die met de snavel uit de zachte, vochtige bodem worden gepikt. Als grondbroeder wordt het nest verborgen in zeer natte, moerassige gebieden aangelegd. Lymnocryptes minimus is een korte-afstandstrekker en verblijft in de winter vaak in Centraal-Europa. In een tuinomgeving worden modderige plekken bij een vochtige oever of zeer vochtige graslanden geprefereerd. De roep is een ritmisch, dof kloppend geluid dat voornamelijk in de noordelijke broedgebieden te horen is. Ongestoorde, vochtige hoekjes met plantenresten bieden de nodige dekking voor deze vogel.