Grote wederik
Lysimachia vulgaris
FamilieGeslacht: GilbweiderichIndigen / Archäophyt
🌿
35
Soorten
interageren
🔗
68
Interacties
gedocumenteerd
🐛
10
Gastheerrelaties
Soorten
Over deze soort
Lysimachia vulgaris is een inheemse vaste plant met goudgele bloemen. De soort gedijt in vochtige omgevingen en is ecologisch van belang voor diverse insectensoorten.
Inheemse waardplant voor de wederikspanner.
Ecologisch netwerk
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
BestuivingLarvengastheerBloembezoek
Ecologische betekenis
Lysimachia vulgaris dient als waardplant voor de rupsen van de wederikspanner en de groene blütenspanner. De bloemen worden bezocht door diverse insecten, waaronder de moerasparelmoervlinder (Euphydryas aurinia), de Amerikaanse muurwesp, de bladwesp Monostegia abdominalis en de gelbfleck-waldschatteneule. De zaden wegen 0,2844 mg en worden verspreid door wind of water. In de natuur wordt de plant gegeten door wisenten.
Jaarcyclus
Maart-aprilUitloop van de stengels
April-meiPlanttijd voorjaar
Juni-augustusBloeiperiode
SeptemberRijping van de zaden
Oktober-novemberPlanttijd najaar
December-februariOverwintering van stengels.
Veiligheidsinstructie
Lysimachia vulgaris is niet geschikt voor consumptie. Bij inname van plantendelen dient contact te worden opgenomen met een medische hulpdienst.
Standplaats & kenmerken
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Feucht
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.711 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Licht: Volle zon.
•
Vochtigheid: Zeer vochtige standplaats, zoals een oeverzone of moerasgebied.
•
Bodem: Normale tuingrond zonder extra bemesting.
•
Planttijd: Voorjaar (maart-mei) of najaar (september-november).
•
Verzorging: De plant breidt zich uit via uitlopers; geef voldoende ruimte.
•
Snoei: Laat uitgebloeide stengels in de winter staan.
Wetenschappelijk profiel
Lysimachia vulgaris behoort tot de familie Primulaceae en is wijdverspreid in Centraal-Europa. De natuurlijke habitat omvat oevervegetatie en kalkarme vochtige graslanden. De kruidachtige plant bereikt een hoogte van 0,71 m. Kenmerkend zijn de lancetvormige bladeren die vaak in kransen van drie of vier rond de stengel staan.
Bestuivers & bezoekers
18 soorten interageren met deze plant
CitroenvlinderGroepjesgroefbijKoevinkjeMoerasparelmoervlinderSnorzweefvliegVeldhommelAcronicta rumicisApis melliferaBruine daguilBruine slobkousbijGrote langlijfGrote wolbijLasioglossum politumLasioglossum zonolumLasioglossum zonulumMacropis europaeaNeoascia interruptaSceliphron caementarium
Gastheerrelaties
10 soorten gebruiken deze plant als gastheer
PerzikkruiduilSneeuwbeerV-dwergspannerWederikdwergspannerAutographa gammaCerastis rubricosa (Denis & Schiffermüller), 1775Eupithecia virgaureataEuplexia luciparaGrijze dwergspannerLacanobia oleracea
Overige bloembezoekers
7 andere soorten bezoeken de bloemen
Bronnen & dataherkomst
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•Cook et al. (2025) UK Butterfly & Moth Traits (DOI: 10.5285/dbc7cc17-cbbd-49dd-bab4-8e8855768d66)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_1204342241
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →