Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieNicotiana rustica
1
Soorten
interageren
1
Interacties
gedocumenteerd
1
Gastheerrelaties
Soorten
Nicotiana rustica valt op door de grote, breedbladige bladeren en de compacte, struikachtige groeiwijze. Als lid van de nachtschadefamilie biedt deze plant een belangrijke basis voor gespecialiseerde insecten. De soort is een waardevolle voedselbron voor de groente-uil (Lacanobia oleracea). Als sterke groeier met een hoge voedingsbehoefte gedijt de plant op zonnige standplaatsen.
Compacte groeier: 0,72 m natuurlijke waarde voor de groente-uil.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Nicotiana rustica fungeert als waardplant voor de groente-uil (Lacanobia oleracea), die de bloemen bezoekt voor nectar. De verhoutende structuur van de struik biedt schuilplaatsen voor kleine organismen. De grote bladeren produceren aanzienlijke biomassa, wat bijdraagt aan bodembeschaduwing en verbetering van het microklimaat. Door de interactie met mycorrhizaschimmels draagt de soort bij aan de gezondheid van het bodemecosysteem. In het najaar zorgen de zaden voor natuurlijke verjonging op de standplaats.
Nicotiana rustica is in alle plantendelen giftig en niet veilig voor kinderen. Het hoge nicotinegehalte kan bij consumptie gevaarlijk zijn voor kinderen en huisdieren. Draag handschoenen tijdens onderhoudswerkzaamheden. Neem bij inname direct contact op met de lokale antigifcentrale.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Sep
Bioregio
Continental
Groeivorm
Strauch
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Laubabwerfend
Planthoogte
0.719 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats (lichtwaarde 8) met minimaal zes uur direct zonlicht.
De bodem dient voedselrijk te zijn; werk voor het planten in het voorjaar voldoende rijpe compost in de bodem.
Zorg voor een verse, matig vochtige bodem (vochtwaarde 4) en voorkom wateroverlast.
Een kalkhoudende of basische bodem (reactiewaarde 7) is optimaal voor de ontwikkeling.
De optimale planttijd is in het voorjaar tussen april en mei, zodra er geen nachtvorst meer wordt verwacht.
Houd bij het planten voldoende afstand om onderlinge beschaduwing van de brede bladeren te voorkomen.
De bloeiperiode valt tussen juni en september; laat de bloemstengels in het najaar staan voor natuurlijke uitzaai.
Geschikte partner: Verbascum thapsus, aangezien beide soorten zonnige, voedselrijke plekken prefereren.
Nicotiana rustica behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae) en groeit als een verhoutende struik. De soort is gevestigd in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en geeft de voorkeur aan matig warme locaties. Met een planthoogte van 0,72 m blijft de soort compact, maar ontwikkelt bladoppervlakken van meer dan 8000 vierkante millimeter. De plant vormt een symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels, die de nutriëntenuitwisseling bevorderen. Het natuurlijke voorkomen is beperkt tot voedselrijke, vaak kalkhoudende bodems.
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →