Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMacleaya cordata
Macleaya cordata valt op door de grote, hartvormige bladeren met zilverwitte onderzijden en de vederachtige bloempluimen. Deze imposante vaste plant bereikt een hoogte van 1,5 meter en fungeert als structuurgevend element. De bloeiperiode van augustus tot oktober biedt een aanvullende voedselbron voor insecten in het najaar. De plant is geschikt als decoratieve achtergrond in borders, mits er voldoende ruimte beschikbaar is voor de ontwikkeling.
Filigrane reus: 1,5 meter structuur en late bloei.
De ecologische waarde van Macleaya cordata ligt primair in de late bloeiperiode van augustus tot oktober, wat een aanvullend voedselaanbod biedt wanneer veel inheemse wilde planten reeds zijn uitgebloeid. De zaden (diasporen) zijn met 1,4325 mg zeer licht, wat effectieve verspreiding door de wind (anemochorie) mogelijk maakt. De omvang van de plant biedt beschutting en leefruimte voor insecten zoals spinnen of wantsen. De soort draagt bij aan de structurele diversiteit in een tuin en dient gecombineerd te worden met inheemse vaste planten.
Macleaya cordata is niet veilig voor consumptie. Draag handschoenen bij het hanteren van de plant, aangezien het oranje melksap bij huidcontact irritatie kan veroorzaken. Bij accidentele inname van plantendelen dient direct contact te worden opgenomen met een antigifcentrum. Voorkom toegang voor kinderen en huisdieren tot de plantendelen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Aug – Okt
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
1.5 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats voor een krachtige groei en rijke bloei.
De bodem dient diep en voedselrijk te zijn; een gift compost in het voorjaar is geschikt.
Planten kan in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar, mits de bodem vorstvrij is.
Houd vanwege de planthoogte van 1,5 m een plantafstand van minimaal 100 centimeter aan.
Omdat de plant rizomen (ondergrondse uitlopers) vormt, kan in kleinere tuinen een wortelbegrenzer noodzakelijk zijn.
Snoei de afgestorven stengels in het vroege voorjaar tot aan de grond terug, voordat de nieuwe uitloop begint.
De waterbehoefte is matig; bij aanhoudende droogte is regelmatig water geven noodzakelijk.
Macleaya cordata behoort tot de familie Papaveraceae en is oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië. In Centraal-Europa wordt de plant gekweekt als een niet-verhoutende, kruidachtige plant die in de winter volledig bovengronds afsterft. De soort geeft de voorkeur aan voedselrijke standplaatsen, vergelijkbaar met natuurlijke hoogstamkruidenvegetaties. Kenmerkend is het oranje melksap dat in alle plantendelen aanwezig is. De vermeerdering vindt plaats via lichte zaden met een gewicht van circa 1,4 milligram, die door de wind worden verspreid.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →