Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMacleaya microcarpa
Macleaya microcarpa valt op door de grote, hartvormig gelobde bladeren met een zilvergrijze onderzijde en de karakteristieke, vederachtige bloeiwijzen. Deze imposante plant zorgt voor een sterke verticale structuur. Vanwege de aanzienlijke omvang is de soort geschikt als natuurlijke afscheiding of als achtergrondbeplanting. De dichte bladmassa biedt beschutting aan diverse kleine dieren. Gezien de groeikracht is een standplaats waar de plant zich kan uitbreiden zonder andere soorten te verdringen noodzakelijk.
Zilverachtige blikvanger: imposante bladstructuur en schuilplaats voor de tuinfauna.
Macleaya microcarpa fungeert in de tuin primair als structuurplant en schuilplaats. De dichte bladeren bieden bescherming tegen weersinvloeden en predatoren voor diverse tuinbewoners. De bloeiperiode loopt van juni tot augustus; de zaadstanden kunnen in het najaar als aanvullende bron dienen. De architectuur van de plant draagt bij aan een gunstig microklimaat nabij de bodem.
Macleaya microcarpa is giftig. Alle plantendelen bevatten alkaloïden die bij consumptie of huidcontact irritaties kunnen veroorzaken. Wees alert in de nabijheid van kinderen en huisdieren. Raadpleeg bij incidenten direct een arts of het antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Aug
Kies een zonnige standplaats voor een optimale bladkleur en ontwikkeling.
De bodem dient voedselrijk en diep te zijn om de groei te ondersteunen.
Zorg voor een gelijkmatige vochtigheid, maar vermijd wateroverlast bij de wortels.
Planttijd voorjaar: tussen maart en mei.
Planttijd najaar: tussen september en november bij vorstvrije bodem.
Houd een plantafstand van minimaal 100 centimeter aan vanwege de uitdijende groei.
Gebruik een wortelbegrenzer om de verspreiding via ondergrondse uitlopers te beperken.
Snoei de uitgebloeide stengels in het late najaar tot aan de grond terug.
Macleaya microcarpa behoort tot de familie Papaveraceae. De soort is afkomstig uit Oost-Azië en wordt in tuinen toegepast als sierplant. Een morfologisch kenmerk is het melksap in de stengels, typerend voor veel Papaveraceae. De plant vormt ondergrondse uitlopers (rhizomen) waarmee zij zich kan verspreiden. De bloemen missen kroonbladeren en bestaan uit decoratieve kelkbladeren en talrijke meeldraden.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →