Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMahonia japonica
6
Soorten
interageren
200
Interacties
gedocumenteerd
Mahonia japonica is herkenbaar aan de lange, lichtgele bloemtrossen die vaak al midden in de winter boven het leerachtige, stekelig getande blad verschijnen. De struik is ecologisch waardevol omdat de bloei al in januari en februari plaatsvindt. In deze periode is het natuurlijke voedselaanbod in het landschap zeer beperkt, waardoor de plant fungeert als een belangrijke overbrugging voor bestuivers.
Winterbuffet: stralend gele bloemenpracht in januari en februari.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
De bloeiperiode valt in januari en februari, wat een kritiek voedselaanbod biedt in een tijd waarin nauwelijks andere planten bloeien. De soort fungeert als een waardevolle bron voor de winterperiode. De bessen die zich uit de winterbloemen ontwikkelen, vormen in het verdere verloop van het jaar een aanvullende hulpbron. Door het anticyclische bloeiverdrag dicht de plant een voedselgat in het tuinjaar.
Mahonia japonica is niet kindvriendelijk. De bladranden zijn scherp en kunnen krassen veroorzaken. Daarnaast bevat de plant alkaloïden die bij consumptie licht giftig zijn. Kies de standplaats zorgvuldig in tuinen waar kinderen spelen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jan – Feb
Nectarwaarde
5
Pollenwaarde
5
Groeivorm
Strauch
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
1.225 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kroonbuis
6 mm
Planttijd: maart tot mei of september tot november.
Bodemgesteldheid: de grond moet vorstvrij en bewerkbaar zijn.
Standplaats: halfschaduw of schaduw, bij voorkeur beschut tegen uitdrogende winterwinden.
Bodemtype: humeus en gelijkmatig vochtig.
Onderhoud: bemesting met compost in het voorjaar ondersteunt de groei na de vroege bloei.
Snoei: zelden noodzakelijk, maar kan direct na de bloei worden uitgevoerd om vertakking te bevorderen.
Vermeerdering: eenvoudig via stekken in de late zomer.
Combinatie: Helleborus niger, aangezien beide soorten schaduwrijke plekken prefereren en elkaar aanvullen in de vroege bloeifase.
Mahonia japonica behoort tot de familie van de Berberidaceae. Als groenblijvende struik kenmerkt deze soort zich door een opgaande groeiwijze en opvallende, oneven geveerde bladeren met scherp getande randen. De soort is inheems in Oost-Azië en is vanwege de winterhardheid in Centraal-Europa als tuinplant ingeburgerd. De morfologie is aangepast aan schaduwrijke omstandigheden, waardoor het een typische ondergroeiplant is.
6 soorten interageren met deze plant
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Baden-Böhm F, App M, Thiele J (2022) — The FloRes Database: A floral resources trait database for pollinator habitat-assessment generated by a multistep workflow. Johann Heinrich von Thünen-Institut, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.djh9w0w29 (CC0)
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →