Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMantisalca salmantica
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Mantisalca salmantica valt op door de uiterst slanke, vrijwel bladloze stengels, waaraan kleine, violette bloemhoofdjes lijken te zweven. Deze plant is gespecialiseerd in schrale standplaatsen en is zeer droogteresistent. Door de late bloeiperiode biedt de plant tot in augustus een voedselbron.
Filigrane hitte-specialist: Mantisalca salmantica trotseert droge zomers.
Als laatbloeiende Asteraceae vervult Mantisalca salmantica een belangrijke functie wanneer veel inheemse wilde bloemen reeds zijn uitgebloeid. De open bloemstructuur maakt nectar toegankelijk voor diverse vliegende insecten. In de wintermaanden bieden de droge stengels en zaadstanden een natuurlijke voedselbron voor vogels. Door de aanpassing aan droogte draagt de plant bij aan de structuurvariatie in droge habitats.
Mantisalca salmantica wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Houd hier rekening mee bij de keuze van de standplaats in tuinen waar kinderen spelen. Bij incidenten contact opnemen met de lokale hulpdiensten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Planthoogte
0.4 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats met minimaal 6 uur direct zonlicht per dag.
De bodem moet schraal (voedselarm) en zeer goed doorlatend zijn; toevoeging van zand of grind is ideaal.
Planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar tot de eerste vorst.
Houd een plantafstand van ongeveer 30 tot 40 centimeter aan om stagnerend vocht door gebrekkige luchtcirculatie te voorkomen.
Water geven is na het aanslaan nauwelijks nodig, aangezien de penwortel diepe waterreserves bereikt.
Bemesting dient consequent te worden vermeden, omdat dit de stevigheid van de filigrane stengels verzwakt.
Laat de zaadstanden gedurende de winter staan om natuurlijke vermeerdering door uitzaaiing mogelijk te maken.
Mantisalca salmantica behoort tot de familie van de Asteraceae. De natuurlijke habitat bestaat uit droge, warme graslanden en zonnige wegbermen, voornamelijk in het Middellandse Zeegebied. De soort heeft een tweejarige levenscyclus: in het eerste jaar vormt zich een bladrozet, in het tweede jaar volgt de tot een meter hoge bloeistengel. De smalle, draadachtige stengels zijn kenmerkend voor deze soort.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →