Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMatthiola longipetala
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Matthiola longipetala valt op door de fijne, vierbladige bloemen in zachte pasteltinten en een intense geur die vooral in de schemering vrijkomt. Als kruidachtige plant zorgt zij van mei tot oktober voor een continue bloei. De zaden zijn zeer licht en worden door de wind verspreid. De lange bloeiperiode draagt bij aan de ecologische structuur van de tuin.
Doorbloeier van mei tot oktober: een geurbeleving voor zwoele zomeravonden.
Matthiola longipetala bloeit onafgebroken van mei tot oktober (maand 5 tot 10). Deze lange bloeiperiode stabiliseert het voedselaanbod. De lichte zaden (0,8377 mg) dienen in het najaar en de winter als voedsel voor kleine zangvogels. De kruidachtige, breedbladerige groeiwijze biedt een bodemstructuur die verdamping tegengaat en bescherming biedt aan bodemorganismen.
Matthiola longipetala is niet geclassificeerd als veilig voor consumptie. Wees voorzichtig in tuinen met kleine kinderen of huisdieren om accidentele inname van plantendelen te voorkomen. Raadpleeg bij vermoeden van vergiftiging direct een arts of het antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Okt
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats voor een optimale bloei en geurontwikkeling.
De bodem moet goed doorlatend zijn; vermijd wateroverlast, aangezien de wortels gevoelig zijn voor vocht.
Planttijd: zet jonge planten tussen april en mei in de volle grond, zodra er geen kans meer is op sterke nachtvorst.
Houd een plantafstand van ongeveer 20 centimeter aan voor de breedbladerige rozetten.
Bemesting is doorgaans niet nodig, omdat de soort is aangepast aan schralere omstandigheden.
Laat uitgebloeide stengels in het najaar staan zodat de lichte zaden door de wind verspreid kunnen worden.
Matthiola longipetala behoort tot de familie van de kruisbloemigen (Brassicaceae). Het is een niet-verhoutende, kruidachtige plant die kenmerkend is voor open standplaatsen en een breedbladerige structuur heeft. Na bestuiving ontwikkelen zich peulvruchten. Met een gewicht van 0,8377 mg per zaadje is de soort aangepast aan verspreiding door de wind (anemochorie).
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →