Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMedicago littoralis
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Medicago littoralis valt op door de heldergele bloemen. Als lid van de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae) draagt deze plant bij aan de bodemvruchtbaarheid door stikstof uit de lucht te binden, wat bijdraagt aan de ontwikkeling van schrale bodems. De soort gedijt op zandige standplaatsen waar andere planten moeite hebben om te overleven. De zaden verspreiden zich efficiënt, wat zorgt voor een natuurlijke dynamiek op de standplaats.
Kleine kustbewoner: een 0,3 m hoge stikstofbinder voor zonnige zandgronden.
Medicago littoralis vervult een pioniersfunctie op schrale gronden. Als leguminose leeft de plant in symbiose met wortelknolletjesbacteriën die stikstof binden en de bodem verrijken. De verspreiding vindt plaats via lichte zaden (diasporen) met een gewicht van 2,901 mg, wat windverspreiding mogelijk maakt. Tijdens de bloei in mei biedt de plant een voedselbron. De spiraalvormige peulen dienen na rijping als schuilplaats voor kleine bodemgeleedpotigen.
Medicago littoralis is niet veilig voor consumptie door kinderen. Bij inname van plantendelen dient direct contact te worden opgenomen met een antigifcentrum. De plant dient bij voorkeur te worden geplaatst op locaties die niet als speelruimte voor kinderen dienen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Mai
Nectarwaarde
2
Pollenwaarde
2
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.3 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Volle zon, minimaal 6 uur direct licht.
Bodem: Zandig en zeer waterdoorlatend om wateroverlast te voorkomen.
Planttijd: Maart tot mei.
Hoogte: Houd rekening met een groeihoogte van 0,3 m bij de inrichting van de beplanting.
Bodemvoorbereiding: Bij zware bodems de voedingswaarde verlagen door toevoeging van zand.
Watergift: Na de vestigingsfase is water geven nauwelijks nodig vanwege de droogteresistentie.
Bemesting: Niet nodig, aangezien de plant zelf stikstof bindt.
Medicago littoralis behoort tot de familie Fabaceae en de orde Fabales. In de natuur komt de soort voornamelijk voor in kustgebieden op zandgronden en in duinen. De kruidachtige, niet-verhoutende plant bereikt een hoogte van 0,3 m en heeft drietallige bladeren. De vruchten zijn kenmerkend spiraalvormig opgerold.
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →