Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMeleagris gallopavo
19
Planten
bezocht
22
Interacties
gedocumenteerd
Meleagris gallopavo is herkenbaar aan zijn statige postuur, het donkere, vaak metaalachtig glanzende verenkleed en de opvallende, naakte kop met vlezige huidlappen. Deze grote vogel is een alleseter die zowel dierlijk voedsel als zaden eet. Hij zoekt op de bodem naar voedsel en waardeert daarbij planten zoals kleine klaver, hopklaver of paardenbloem (Taraxacum officinale agg.). Ook de vruchten van de vogelkers en de eikels van de Amerikaanse eik staan op het menu. Als bodembroeder legt het vrouwtje haar nest goed verborgen in de vegetatie aan, vaak beschut door heggen of onderhout. De vogel is een standvogel en trekt in de winter niet weg. Een natuurlijke tuin met dichte beplanting biedt de nodige schuilplaatsen. Omdat ze graag maïs en aardamandelen eten, vinden ze in landelijke tuinen vaak een goede voedselbasis. Ook stijve klaverzuring, maskerbloem en postelein worden als voedselbron benut. Het vermijden van pesticiden beschermt de insecten die voor de kuikens een essentiële eiwitbron vormen. Observatie is het meest succesvol vanaf een afstand om de schuwe dieren niet te verstoren.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Als bodembroeder zijn Meleagris gallopavo tijdens de broedtijd bijzonder gevoelig voor verstoring door mensen of loslopende honden. De nesten en legsels mogen niet worden aangeraakt of verwijderd. Verwarring met andere soorten is vanwege de karakteristieke verschijning vrijwel uitgesloten.
Körper
Vleugelspanwijdte
44.88 cm
Gewicht
5811 g
Max. Lebensalter
13 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
11, 1× pro Jahr
Bebrütungsdauer
28 Tage
Ausflugalter
14 Tage
Geschlechtsreife
~0.8 Jahre
Ernährung & Verhalten
Meleagris gallopavo behoort tot de familie van de fazantachtigen (Phasianidae) binnen de orde van de hoendervogels. In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland komt de soort in stabiele populaties voor en bewoont bij voorkeur structuurrijke bosranden en aangrenzende cultuurlandschappen. Het is de zwaarste hoendervogel in deze regio, waarbij de hanen aanzienlijk groter zijn dan de hennen. Van andere inheemse vogels is de soort door de enorme lichaamsomvang en de krachtige poten duidelijk te onderscheiden.
19 planten worden door deze soort bezocht
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →