Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMentha dalmatica
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Mentha dalmatica valt op door de zilverachtig behaarde bladeren en de dichte, violette bloeiwijzen. Als robuuste lipbloemige (Lamiaceae) is deze soort een waardevolle toevoeging voor een natuurlijke tuin, aangezien zij als nectarplant dient voor gespecialiseerde vlinders zoals de heremietpage (Carcharodus floccifera). Ook soorten als de tweekleurige parelmoervlinder (Melitaea didyma) profiteren van het aanbod. De plant gedijt op zonnige standplaatsen met voldoende bodemvochtigheid.
Zilver-violette insectenmagneet voor vochtige tuinlocaties.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Deze muntsoort is een belangrijke nectarplant voor diverse vlinders. Met name dikkopjes zoals de malvadikkopje (Carcharodus lavatherae) en de mozaïekdikkopje (Muschampia tessellum) bezoeken de violette bloemen intensief. Ook de heremietpage (Carcharodus floccifera) en de tweekleurige parelmoervlinder (Melitaea didyma) behoren tot de regelmatige bezoekers. Door de arbusculaire mycorrhiza is de plant nauw verbonden met het microbiologische netwerk van de bodem. Als archeofyt is de soort aangepast aan regionale ecosystemen.
Mentha dalmatica is niet veilig voor kinderen. De hoge concentratie etherische oliën kan bij jonge kinderen irritaties of ademhalingsproblemen veroorzaken. De plant dient niet te worden aangeplant op plekken waar kleine kinderen zonder toezicht plantendelen in de mond kunnen steken.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Kies voor Mentha dalmatica een standplaats met voldoende vochtigheid, passend bij de natuurlijke groeiplaats in vochtige graslanden. De bodem dient bij voorkeur voedselrijk en humeus te zijn. De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem niet bevroren is. Omdat de plant zich via uitlopers verspreidt, is voldoende ruimte in het plantvak gewenst; de wortels kunnen indien nodig worden afgestoken. Een snoeibeurt na de eerste bloei in de zomer stimuleert vaak een tweede uitloop en bloei. In februari kunnen de afgestorven stengels van het voorgaande jaar vlak boven de grond worden verwijderd.
Goede partner: Achillea ptarmica. Beide soorten prefereren vochtige standplaatsen en vullen elkaar visueel aan door hun contrasterende bloemvormen, terwijl ze gezamenlijk de biodiversiteit in het plantvak bevorderen.
Mentha dalmatica behoort tot de familie van de lipbloemigen (Lamiaceae) en wordt in Oostenrijk geclassificeerd als archeofyt. In Duitsland staat de soort op de Rode Lijst onder categorie D (gegevens onvoldoende). De plant kenmerkt zich door een opgaande groeiwijze en karakteristieke beharing. De soort leeft in symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels, bodemschimmels die de nutriëntenuitwisseling in de wortelcellen bevorderen.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →