Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMentha rotundifolia
Mentha rotundifolia is herkenbaar aan de ronde, zachtbehaarde bladeren die bij wrijven een zacht appelaroma verspreiden. In de hoogzomer vormt de plant lichte bloeiende aren. Als inheemse soort of archeofyt is de plant geschikt voor vochtige standplaatsen, waar deze als robuuste bodembedekker fungeert en leefruimte biedt aan diverse dieren.
Inheemse geurplant: Mentha rotundifolia voor vochtige hoekjes in de tuin.
Als inheemse soort of archeofyt is Mentha rotundifolia geïntegreerd in het ecosysteem. De bloeiperiode in de hoogzomer vormt een belangrijke nectarplant voor diverse zweefvliegen en wilde bijen. Door de dichte groei biedt de plant een beschutte schuilplaats voor bodembewonende kleine dieren. In de Duitse Rode Lijst staat de soort in categorie D (gegevens onvoldoende).
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Okt
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
1 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats.
De bodem dient voedselrijk te zijn en constant vochtig te blijven, aangezien de soort slecht tegen droogte kan.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot eind november), mits de bodem vorstvrij is.
Houd rekening met voldoende ruimte, aangezien de plant zich via uitlopers snel uitbreidt.
Een snoeibeurt na de bloei in de nazomer houdt de groei compact en beperkt overmatige uitzaaiing.
Vermeerdering vindt het eenvoudigst plaats door het delen van de wortelstok in het vroege voorjaar.
De plant is volledig winterhard en vereist geen extra vorstbescherming.
Geschikte plantpartners zijn Lythrum salicaria en Symphytum officinale, die vergelijkbare eisen stellen aan de bodemvochtigheid.
Mentha rotundifolia behoort tot de orde Lamiales en de familie Lamiaceae. De soort komt voor op locaties zoals slootkanten en vochtige schrale graslanden. Als overblijvende, kruidachtige vaste plant bereikt deze aanzienlijke hoogtes en kenmerkt zich door bijna zittende, eivormige tot ronde bladeren met een gerimpeld oppervlak. Door de vorming van ondergrondse uitlopers koloniseert de plant efficiënt open bodemoppervlakken.
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →