Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMibora minima
39
Soorten
interageren
46
Interacties
gedocumenteerd
Mibora minima is een van de kleinste grassoorten ter wereld en valt op door zijn filigrane, vaak roodachtig aangelopen bloeiwijzen die slechts enkele centimeters hoog worden. Deze eenjarige plant gedijt op extreem voedselarme locaties en is een zeldzame verschijning. De soort staat op de Rode Lijst en biedt ondersteuning aan diverse soorten dikkopjes, zoals Heteropterus morpheus en Carterocephalus palaemon.
Zeldzaamheid in miniformaat: Mibora minima ondersteunt bedreigde dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Mibora minima is een belangrijke hulpbron voor diverse vlindersoorten, waaronder dikkopjes zoals Heteropterus morpheus, Carterocephalus palaemon, Ochlodes sylvanus en Carterocephalus silvicola. De plant leeft in symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels, wat de opname van voedingsstoffen op schrale gronden bevordert. Door de vroege bloei vanaf maart biedt de soort al vroeg in het jaar structuur in de vegetatielaag.
Mibora minima wordt in vakdatabases als niet kinderveilig geclassificeerd; oplettendheid is geboden bij kleine kinderen. Er is vrijwel geen risico op verwarring met giftige soorten vanwege het karakteristieke kleine formaat en de specifieke standplaatskeuze. De plant zelf bevat geen giftige stoffen.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Mär – Mai
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.05 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats.
De bodem moet uiterst schraal (voedselarm) en zeer waterdoorlatend zijn; puur zand is ideaal.
Als zwakke groeier heeft de plant geen bemesting nodig en verdraagt deze geen humusrijke grond.
Planttijd: voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november) bij een open bodem.
Water geven is enkel nodig tijdens de eerste groeifase bij extreme droogte.
Mibora minima is eenjarig en verspreidt zich via zelfuitzaaiing; laat de verdroogde halmen in juni staan.
Voorkom dat concurrerende vaste planten het gras overwoekeren.
Snoeien is niet nodig, aangezien de plant na de zaadrijping in de zomer natuurlijk afsterft.
Geschikte partner: Corynephorus canescens, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan open zandplekken (een open zandbiotoop voor grondnestelende wilde bijen).
Mibora minima behoort tot de familie van de grassen (Poaceae). De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, maar staat vanwege het verlies van leefgebieden op de Rode Lijst van bedreigde soorten (status 2). Het natuurlijke habitat bestaat uit open zandgraslanden op xerotherme, droge en warme schrale gronden. De plant is eenjarig en bereikt een hoogte van slechts 2 tot 10 centimeter.
39 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →