Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMicrargus herbigradus
inheems Nederland
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
Micrargus herbigradus is een kleine vertegenwoordiger van de hangmatspinnen (Linyphiidae). Deze spinnen bereiken een lichaamslengte van ongeveer twee millimeter en hebben een onopvallend, donkerbruin lichaam. De jachtstrategie bestaat uit het spinnen van een hangmatweb, een horizontaal geweven vangnet waaronder de spin op prooien wacht. In de tuin bewoont de soort bij voorkeur de bodemlaag, in het bijzonder de strooisellaag van afgevallen bladeren of dichte bodemvegetatie. Als roofdier vangt deze spin kleine insecten zoals bladluizen en draagt zo bij aan de natuurlijke regulatie van populaties. Het laten liggen van tuinafval of bladeren onder struiken biedt de benodigde leefomgeving voor deze soort. Het gebruik van chemische gewasbeschermingsmiddelen dient te worden vermeden om de spinnen niet te schaden. Bij het aantreffen van een fijn web op de bodem is het raadzaam dit ongemoeid te laten. De soort leeft zeer verborgen en is een indicator voor een gezond bodemleven.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze spin is volkomen ongevaarlijk voor mensen en kan de menselijke huid niet doorboren. Vanwege de geringe omvang en de verborgen levenswijze is direct contact vrijwel uitgesloten.
Micrargus herbigradus behoort tot de orde van de echte spinnen (Araneae) binnen de familie van de hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort is inheems in Centraal-Europa, met waarnemingen in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en België. Met een lichaamsgrootte van ongeveer 1,5 tot 2 millimeter betreft het een zeer kleine, bodembewonende jager. De levenswijze is nauw verbonden met habitats nabij de bodem.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•GBIF Occurrence Database (CC BY 4.0 / CC0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →