Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieMonochamus sutor
3
Planten
bezocht
3
Interacties
gedocumenteerd
Kenmerkend voor Monochamus sutor zijn de buitengewoon lange antennes, die bij mannetjes tot twee keer de lichaamslengte kunnen bereiken. Deze boktor (Cerambycidae) leeft in naaldbossen. De ontwikkeling van ei tot kever duurt meestal één tot twee jaar, waarbij de kevers in de zomer uitkomen. De vrouwtjes leggen hun eieren afzonderlijk in kleine trechters die ze in de schors van vers afgestorven bomen knagen. In de tuin is de soort te vinden op de Europese lork (Larix decidua), de fijnspar (Picea abies) of de grove den (Pinus sylvestris). De larve vreet eerst onder de schors en boort zich later diep in het hout. Om te overwinteren verblijft het dier als larve in een toestand van rust (met een extreem vertraagde stofwisseling) diep in een houtstam. Deze houtafbreker kan worden ondersteund door houtbulten van naaldhout op zonnige plekken in de tuin te laten liggen. Het gebruik van chemische houtbeschermingsmiddelen dient te worden vermeden om de leefomgeving niet aan te tasten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Volledig ongevaarlijk. Monochamus sutor heeft geen stekels en bijt niet; het dier dient met rust gelaten te worden bij het dode hout in plaats van het te verplaatsen.
Körper
Lichaamslengte
2.066 cm
Gewicht
0.32526 g
Monochamus sutor behoort tot de familie van de boktorren (Cerambycidae) binnen de orde van de kevers. De soort is inheems in berg- en naaldwoudregio's in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Met een lichaamslengte van 15 tot 25 millimeter en een zwarte kleur is de kever opvallend; het lichte scutellum (het kleine driehoekje bij de vleugelaanzet) onderscheidt hem van gelijkende soorten. Als secundaire kolonist (soorten die uitsluitend reeds verzwakte bomen benutten) is hij ecologisch waardevol voor de bosontwikkeling.
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Hagge et al. (2021) — Saproxylic Beetle Morphological Trait Database, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.2fqz612p3 (CC0 1.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →