Monticola solitarius

Over deze soort

Monticola solitarius valt op door het leigrijze tot blauwe verenkleed van het mannetje en de fluitende, melancholische zang. Deze vogel van ongeveer 20 centimeter behoort tot de familie Muscicapidae en gebruikt vaak daken of muurranden als uitkijkpunt. Als omnivoor voedt deze soort zich voornamelijk met insecten, maar in de herfst en winter worden ook vruchten gegeten. Bessen van de gewone vlier, rode kornoelje of sleedoorn dienen als energiebron. Ook vruchten van de meelbes, gele kornoelje, hulst of eenstijlige meidoorn worden gegeten. Als nisbroeder bouwt de vogel het nest bij voorkeur in muurspleten of rotsnissen. In warmere regio's van Centraal-Europa blijft de soort vaak als standvogel aanwezig. Open bodemstukken ondersteunen de jacht op kleine ongewervelden. In februari begint het mannetje met de territoriale zang.