
Myosotis sylvatica
12
Soorten
interageren
15
Interacties
gedocumenteerd
Myosotis sylvatica valt op door de hemelsblauwe bloemen met een karakteristiek geel hart. Als bewoner van lichte bossen gedijt deze soort goed op halfschaduwrijke plekken. Met een bloeiperiode van april tot september vormt de plant een waardevolle toevoeging aan een natuurlijke tuin op voedselrijke bodems. Als inheemse soort draagt Myosotis sylvatica bij aan de lokale biodiversiteit en natuurlijke dynamiek in de nabijheid van bosranden.
Hemelsblauwe duurzaamheid: inheemse bloeikracht van april tot september.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Door de bloeiperiode van april tot september biedt Myosotis sylvatica een langdurige structuur in het tuinbiotoop. Als inheemse soort is de plant volledig geïntegreerd in de regionale kringlopen. De plant draagt bij aan de stikstofbinding in humusrijke bodems en bevordert het bodemleven. In de wintermaanden dienen de resterende plantendelen als schuilplaats voor kleine organismen in de strooisellaag. De continue zaadproductie zorgt voor natuurlijke verjonging van de populatie.
Let op: Myosotis sylvatica is niet geschikt voor consumptie. Zoals veel soorten uit de familie Boraginaceae kan de plant stoffen bevatten die bij inname ongezond zijn. Er bestaat verwarringsgevaar met andere Myosotis-soorten, zoals Myosotis scorpioides, die vergelijkbare eigenschappen hebben en eveneens niet voor consumptie geschikt zijn.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Starkzehrer (Nährstoffreicher/Fetter Boden)
Bloeitijd
Apr – Sep
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.201 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Myosotis sylvatica geeft de voorkeur aan een standplaats in de halfschaduw, vergelijkbaar met een lichte bosrand. De bodem dient vers (matig vochtig) en voedselrijk te zijn, aangezien de soort een hoge voedingsbehoefte heeft.
Planttijd: Jonge planten kunnen worden uitgezet van maart tot mei of in het najaar tussen september en november, zolang de bodem bewerkbaar is.
Bodemverzorging: Werk voor het planten compost door de bodem om aan de voedingsbehoefte te voldoen.
Vochtigheid: Voorkom dat de bodem volledig uitdroogt, vooral tijdens droge perioden.
Vermeerdering: De plant zaait zichzelf uit; laat de zaadstanden na de bloei staan.
Combinatie: Geschikte partners zijn Stellaria holostea of Carex sylvatica. Deze soorten delen de voorkeur voor verse, schaduwrijke plekken en vormen samen een ecologisch samenhangende bosrandvegetatie.
Myosotis sylvatica behoort tot de familie Boraginaceae en is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De natuurlijke habitat bestaat uit verse loof- en gemengde bossen, struwelen en bosranden op humusrijke bodems. De plant is herkenbaar aan de zacht behaarde bladeren en de typische bloeiwijze in schichten, die zich geleidelijk uitrollen. Morfologisch kenmerkt de soort zich door vijftallige bloemen, waarbij de schubben in de bloemkroon de toegang tot de nectar voor gespecialiseerde bestuivers structureren.
5 soorten interageren met deze plant
7 andere soorten bezoeken de bloemen
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_1940612029
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →