Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieNicotiana sanderae
Nicotiana sanderae valt op door de trechtervormige bloemen die aan lange stengels boven het kleverige blad uitsteken. Als langbloeier is deze soort in staat om de bloeiperiode in de tuin tot aan de eerste vorst te overbruggen. Omdat de bloemen vaak tot in november geopend blijven, biedt de plant een late voedselbron op een moment dat veel inheemse soorten al zijn uitgebloeid.
Kleurrijke langbloeier: betrouwbare bloemenpracht van juni tot november.
Nicotiana sanderae kenmerkt zich door een lange bloeiperiode van juni tot november. Deze duurzaamheid maakt de plant tot een belangrijke hulpbron voor insecten die in het late najaar nog op zoek zijn naar voedsel. Omdat de bloemen een diepe bouw hebben, zijn ze toegankelijk voor insecten met de juiste mondwerktuigen. Het late aanbod helpt bij het overbruggen van het voedseltekort in de kritieke fase voor de winter.
Nicotiana sanderae is niet veilig voor kinderen. Alle plantendelen bevatten stoffen die bij consumptie schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid. Neem bij een ongeval of vermoeden van vergiftiging contact op met een arts of het antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Nov
Planttijd: jonge planten vanaf mei na de laatste nachtvorst in de volle grond zetten.
Standplaats: kies een zonnige plek voor een optimale bloei.
Bodem: de bodem dient humeus en voedselrijk te zijn; werk voor het planten wat rijpe compost door de grond.
Waterbehoefte: houd de grond gelijkmatig vochtig, maar vermijd wateroverlast (ophoping van water in de bodem die tot rotting leidt).
Verzorging: verwijder regelmatig uitgebloeide bloemdelen om de vorming van nieuwe knoppen tot in november te bevorderen.
Winterbescherming: de plant is niet winterhard en sterft af bij de eerste stevige vorst.
Vermeerdering: zelfuitzaaiing kan op beschutte plekken voorkomen, maar is onvoorspelbaar.
Goede partner: Malva sylvestris — deze heeft vergelijkbare eisen aan bodem en zonlicht.
Nicotiana sanderae behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae) en is een kruising van diverse Zuid-Amerikaanse wilde soorten. In Midden-Europa wordt de plant vanwege de vorstgevoeligheid meestal als eenjarige gekweekt. Kenmerkend is de klierbeharing op de stengels en bladeren, die als beschermingsmechanisme dient. De plant groeit bij voorkeur op zonnige standplaatsen met een voedzame, goed doorlatende bodem. De trechtervormige bloemen zijn typerend voor het geslacht Nicotiana.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →