
Onobrychis viciifolia
79
Soorten
interageren
286
Interacties
gedocumenteerd
7
Gastheerrelaties
Soorten
Onobrychis viciifolia valt op door de opgaande bloeiwijzen in helderroze tinten, vaak met een fijne donkerrode adering. Als soort op de Rode Lijst (categorie 3) is zij van grote waarde voor het behoud van biodiversiteit. De zeldzame Esparsetten-Bläuling (Polyommatus thersites) is voor zijn voortbestaan afhankelijk van deze plant. Onobrychis viciifolia gedijt uitstekend op droge standplaatsen.
Een roze bloeiende aanwinst voor droge bodems en de zeldzame Esparsetten-Bläuling.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Onobrychis viciifolia is een ecologische sleutelsoort voor droge biotopen. Het is de voornaamste voedselbron voor de bedreigde Esparsetten-Bläuling (Polyommatus thersites), waarvan de rupsen zich voeden met de bladeren. Diverse keversoorten vinden bescherming en voedsel op de plant. In de winter vormen de zaden een eiwitrijke voedselbron voor vogels. De bloeiperiode van juni tot augustus overbrugt een belangrijk tekort aan nectar in de nazomer.
Onobrychis viciifolia is niet veilig voor consumptie; inname van grote hoeveelheden kan leiden tot maag- en darmklachten. Er is geen sprake van acuut levensgevaar. Verwarring met zeer giftige inheemse soorten is onwaarschijnlijk vanwege de karakteristieke roze gestreepte bloemen.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.411 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Nectar
0.2368 µl/Blüte
Standplaats: Volle zon en een warme plek.
Bodem: Voedselarme, kalkrijke, steenachtige en droge ondergrond.
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november) bij een open bodem.
Water geven: Enkel water geven tijdens de groeifase; daarna is de plant zelfredzaam door de penwortel.
Bemesting: Niet bemesten om verzwakking en verdringing door grassen te voorkomen.
Onderhoud: Terugsnoeien na de eerste bloei in augustus kan een tweede, lichtere bloei stimuleren.
Vermeerdering: De plant zaait zichzelf uit op open plekken in de bodem.
Combinatie: Goed te combineren met Centaurea scabiosa, aangezien beide soorten dezelfde eisen stellen aan de standplaats.
Onobrychis viciifolia behoort tot de familie Fabaceae en de orde Fabales. In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland is de soort als archeofyt wijdverspreid en komt zij bij voorkeur voor op kalkrijke, droge en voedselarme graslanden. Kenmerkend zijn de oneven geveerde bladeren met tegenoverstaande deelblaadjes en een eindstandig blaadje. Dankzij een diepe penwortel blijft de plant ook tijdens extreem droge zomers vitaal.
2 videos over Onobrychis viciifolia
Verkrijgbaar bij Gartenexpedition.de
Partneropmerking: De gelinkte producten zijn afkomstig van Gartenexpedition.de. Met een aankoop steun je ons werk.
53 soorten interageren met deze plant
7 soorten gebruiken deze plant als gastheer
19 andere soorten bezoeken de bloemen
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•Cook et al. (2025) UK Butterfly & Moth Traits (DOI: 10.5285/dbc7cc17-cbbd-49dd-bab4-8e8855768d66)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Baden-Böhm F, App M, Thiele J (2022) — The FloRes Database: A floral resources trait database for pollinator habitat-assessment generated by a multistep workflow. Johann Heinrich von Thünen-Institut, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.djh9w0w29 (CC0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_375112378
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →