Ovis gmelini

Over deze soort

Ovis gmelini is herkenbaar aan het schaapachtige uiterlijk met een roodbruine vacht, een vaak lichte zadelvlek op de rug bij de rammen en de opvallende, slakvormig gedraaide hoorns van de mannetjes. Deze wilde schapen bereiken een schofthoogte van ongeveer 70 tot 90 centimeter en hebben een krachtige bouw. Als neozoon (uitheemse diersoort) zijn ze oorspronkelijk voor de jacht in deze regio's uitgezet. In een tuin verschijnen ze meestal alleen wanneer deze direct grenst aan bosgebieden of middelgebergten. De dieren zijn overwegend overdag actief en trekken vaak in kleine kuddes rond. Als strikte planteneters voeden ze zich met grassen, kruiden en de scheuten en knoppen van diverse houtige gewassen. Ook de schors van bomen wordt, vooral in de schrale wintermaanden, graag aangevreten. Ze houden geen winterslaap; ze blijven het hele jaar door actief en trotseren ook koude temperaturen. Om een tuin tegen vraat te beschermen, is meestal alleen een stabiel en voldoende hoog wildraster effectief. Omdat de dieren erg schuw zijn, is observatie op afstand vaak de enige mogelijkheid voor een ontmoeting. Een natuurlijke tuinrand kan kortstondig bescherming bieden, maar de voorkeur gaat uit naar uitgestrekte, ongestoorde leefgebieden.