Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePapaver atlanticum
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Papaver atlanticum valt op door de tere, abrikooskleurige bloemen die doen denken aan fijn, gekreukt zijde. Deze kruidachtige plant verhout niet en bloeit onafgebroken van april tot in december. Als meerjarige pollenbron biedt de plant gedurende het gehele seizoen voedsel voor insecten.
Langdurige bloeier: tere zijdeachtige bloemen van april tot in december.
Papaver atlanticum onderscheidt zich door de lange bloeiperiode van april tot december, waardoor de plant een stabiele voedselbron vormt wanneer andere planten al zijn uitgebloeid. De soort fungeert als algemene pollenbron voor insecten. De zaadstanden kunnen in de winter dienen als voedsel voor vogels. De kruidachtige structuur biedt nabij de bodem beschutting voor kleine nuttige tuinbewoners.
Papaver atlanticum is niet veilig voor consumptie. Zoals veel Papaveraceae bevat de plant stoffen die bij inname schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid. Wees voorzichtig in huishoudens met kleine kinderen of huisdieren. Neem bij accidentele inname direct contact op met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Dez
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Plant Papaver atlanticum in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), zolang de bodem bewerkbaar is.
Kies een standplaats die voldoende ruimte biedt voor de rozetvorming.
Omdat de plant niet verhout, is snoei van oud hout niet nodig.
Het regelmatig verwijderen van uitgebloeide stengels kan de vorming van nieuwe knoppen tot in december stimuleren.
Zorg voor een goede bodemvoorbereiding zodat de wortels van de meerjarige plant zich goed kunnen vestigen.
Vermeerdering vindt eenvoudig plaats via zelfuitzaaiing als de zaaddozen blijven staan.
Goede partner: Centaurea jacea – een inheemse soort die robuust is en een kleurrijk contrast vormt.
Papaver atlanticum behoort tot de familie Papaveraceae en het geslacht Papaver. Het is een kruidachtige plant met zacht weefsel die aan het einde van het groeiseizoen bovengronds afsterft. De plant vormt rozetten waaruit behaarde bloemstengels oprijzen. De botanische bijzonderheid is de uitzonderlijk lange bloeiperiode, die de soort onderscheidt van veel inheemse klaproosachtigen.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →