Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePapaver setiferum
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Papaver setiferum onderscheidt zich door krachtige, met stijve haren bezette stengels en grote, intens rode bloemen met karakteristieke donkere vlekken in het centrum. De plant biedt in juni een grote hoeveelheid pollen voor bestuivers zoals wilde bijen en zweefvliegen. Hoewel de soort geen nectar produceert, trekt de plant insecten aan door de opvallende bloeiwijze en het rijke aanbod aan eiwitten.
Vurig rood en rijke pollenschatten voor zonnige tuinlocaties.
Papaver setiferum fungeert als een pollenbron. De plant biedt geen nectar, maar produceert grote hoeveelheden eiwitrijk pollen, wat een belangrijke voedselbron vormt voor gespecialiseerde en generalistische wilde bijen. De open bloemvorm maakt het voor insecten met een korte tong, zoals diverse zweefvliegen, mogelijk om het voedsel te bereiken. De grote bloemen dienen als visuele oriëntatiepunten. Tijdens de zaadrijping in de zaaddozen draagt de plant bij aan de structuur van het microklimaat in de border, totdat de bovengrondse delen in de hoogzomer grotendeels afsterven.
Papaver setiferum is in alle delen giftig en niet kindveilig. Vooral het melksap kan bij huidcontact of consumptie gezondheidsproblemen veroorzaken. Neem bij accidentele inname direct contact op met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Jun
Kies een volledig zonnige standplaats met minimaal zes uur direct zonlicht per dag.
De bodem moet goed doorlatend zijn; zware grond dient te worden verbeterd met zand of fijn grind.
Planttijd: bij voorkeur in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar vóór de eerste vorst.
Houd een plantafstand van circa 40 centimeter aan voor een optimale ontwikkeling van de bladrozetten.
Water geven is enkel noodzakelijk bij extreme droogte.
Vermijd wateroverlast, aangezien dit kan leiden tot rotting van de diepe penwortel.
Na de bloei kunnen de stengels worden teruggesnoeid om het vergelen van het blad in de zomer te overbruggen.
Geschikte partner: Centaurea jacea, die vergelijkbare standplaatsen prefereert en het voedselaanbod voor insecten na de bloei van de Papaver setiferum aanvult.
Papaver setiferum behoort tot de familie Papaveraceae en de orde Ranunculales. De soort is inheems in de berggebieden van Voor-Azië en wordt in Centraal-Europa als sierplant gewaardeerd, waarbij verwildering incidenteel voorkomt. Het natuurlijke habitat bestaat uit droge, warme schrale graslanden en zonnige rotshellingen. Botanische kenmerken zijn de borstelharen op de stengels en bladeren, evenals het witte melksap dat kenmerkend is voor veel soorten binnen dit geslacht.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →