Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePentaglottis sempervirens
30
Soorten
interageren
71
Interacties
gedocumenteerd
3
Gastheerrelaties
Soorten
Pentaglottis sempervirens kenmerkt zich door intens blauwe bloemen met een licht centrum en opvallend grote, borstelige bladeren. Als robuuste bodembedekker vormt deze plant een betrouwbare nectarplant die al vroeg in het jaar voedsel biedt. Met name Osmia bicolor en Aglais urticae profiteren van de nectar. De plant gedijt in de halfschaduw en vormt daar dichte bestanden.
Blauwe bloei in de schaduw: een 0,3 m hoge nectarplant voor Osmia bicolor.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
De plant is een belangrijke nectarplant voor gespecialiseerde bestuivers. Lasioglossum nitidulum en Dasypoda hirtipes bezoeken de blauwe bloemen regelmatig. De soort is van bijzonder belang voor Osmia bicolor. Ook Nomada fabriciana is als bezoeker waargenomen. Door de AM-mycorrhiza-symbiose is de plant goed geïntegreerd in het bodemecosysteem.
Pentaglottis sempervirens is niet veilig voor consumptie. Door de borstelige beharing van de bladeren en stengels kan contact met de huid irritatie veroorzaken. Voorkom dat kinderen plantendelen in de mond nemen.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Starkzehrer (Nährstoffreicher/Fetter Boden)
Bloeitijd
Mai – Mai
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.297 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Licht: Kies een plek in de halfschaduw; vermijd directe middagzon.
Bodemvochtigheid: Houd de bodem gelijkmatig vers; volledige uitdroging moet worden voorkomen.
Voedingsstoffen: De plant vereist een voedingsrijke, vruchtbare bodem.
Bodemreactie: Een kalkhoudende of basische bodem (pH-waarde boven 7) bevordert de groei.
Planttijd: Jonge planten kunnen in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar tot aan de eerste vorst worden geplant.
Hoogte: De plant bereikt een hoogte van 0,3 m.
Onderhoud: Vermeerdering vindt vaak plaats via zelfuitzaaiing door de lichte zaden (4,95 mg).
Partners: Pulmonaria obscura is een geschikte buurplant, aangezien beide soorten kalkhoudende, verse halfschaduwplekken prefereren.
Pentaglottis sempervirens behoort tot de familie Boraginaceae en is in Duitsland en Zwitserland een gevestigde neofyt. De natuurlijke habitat bestaat uit verse, warme locaties in struwelen of aan bosranden. Een botanisch kenmerk zijn de vijf witte schubben in de bloemkroon. De plant bereikt een hoogte van 0,3 m en vormt door de brede bladeren dichte vegetatie.
26 soorten interageren met deze plant
3 soorten gebruiken deze plant als gastheer
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Cook et al. (2025) UK Butterfly & Moth Traits (DOI: 10.5285/dbc7cc17-cbbd-49dd-bab4-8e8855768d66)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →