Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePersicaria lapathifolia
Persicaria lapathifolia is herkenbaar aan de vaak donker gevlekte bladeren en de aarvormige, witachtige tot bleekroze bloeiwijzen. Als archeofyt is deze plant al langdurig ingeburgerd in de lokale natuur. De soort gedijt op voedselrijke, stikstofrijke bodems en fungeert als indicator voor een vruchtbare bodemgesteldheid. In de winter vormen de zaden een belangrijke voedselbron voor vogels. De plant is geschikt voor vochtige plekken in de tuin waar structuur gewenst is.
Een robuuste stikstofindicator die in de winter voedsel biedt aan vogels.
Persicaria lapathifolia dient primair als belangrijke zadenleverancier. De zaden wegen circa 1,64 milligram en vormen een voedselbron voor zaadetende vogels. De bloeiperiode loopt van juni tot oktober. Insecten gebruiken de bestanden als dekking en habitat op vochtige bodems. De soort is niet bedreigd (Rode Lijst: *) en draagt bij aan de biodiversiteit op voedselrijke locaties.
Persicaria lapathifolia wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Hoewel er geen specifieke vergiftigingen bekend zijn, is toezicht bij contact met de plant aanbevolen. Neem bij accidentele inname of onzekerheid contact op met het antigifcentrum.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Starkzehrer (Nährstoffreicher/Fetter Boden)
Bloeitijd
Jun – Okt
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.595 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats.
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; vermijd locaties die in de zomer sterk uitdrogen.
Als stikstofminnende plant is een voedselrijke, vruchtbare bodem ideaal.
Planttijd in het voorjaar is van maart tot mei, zodra er geen zware vorst meer wordt verwacht.
Houd rekening met een planthoogte van 0,6 m en voldoende afstand tot naburige planten.
Bodemvoorbereiding met rijpe compost voorziet in de hoge nutriëntenbehoefte.
Omdat de plant eenjarig is, dienen de uitgebloeide stengels tot het voorjaar te blijven staan om zelfuitzaaiing te bevorderen.
Geschikte partner: Filipendula ulmaria, die eveneens van voedselrijke, vochtige standplaatsen houdt.
Persicaria lapathifolia behoort tot de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). De natuurlijke habitat omvat oevers, sloten en ruderale terreinen op neutrale tot zwak zure bodems. Deze eenjarige, kruidachtige plant kenmerkt zich door brede bladeren en een opgaande groeiwijze. De plant bereikt een hoogte van 0,6 m. De verspreiding vindt plaats via lichte zaden die door wind of water worden getransporteerd.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →