Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePersicaria pensylvanica
Persicaria pensylvanica
FamilieGeslacht: Persicaria🌍 Neofyt
🌍
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Over deze soort
Persicaria pensylvanica valt op door de rechtopstaande, dichte bloeiaren in roze tot wit en de breed-lancetvormige bladeren. Deze eenjarige plant bloeit in augustus en september, waardoor deze een belangrijke nectarbron vormt in een periode waarin veel andere planten zijn uitgebloeid. De zaden zijn met ruim 6 milligram relatief zwaar, wat de verspreiding in de directe omgeving bevordert. De plant groeit kruidachtig en gedijt goed op vochtigere standplaatsen.
Late bloei in september: een essentiële energiereserve voor het najaar.
Ecologische betekenis
De bloeiperiode in augustus en september is essentieel voor insecten in de nazomer, aangezien de plant op dat moment een belangrijke voedselbron voor bestuivers vormt. De zaden hebben een gewicht van 6,13 milligram en dienen in het najaar als energierijke voedselbron voor vogels. De verspreiding vindt voornamelijk plaats over korte afstanden of via dieren. Als kruidachtige plant draagt de soort bij aan de humusvorming, doordat de plantendelen in de winter snel worden afgebroken door bodemorganismen.
Jaarcyclus
Maart-meiPlanttijd in het voorjaar
Juni-juliVegetatieve groei
Augustus-septemberBloeiperiode en nectarbron
September-oktoberRijping van zaden en natuurlijke uitzaaiing
NovemberPlanttijd in het najaar bij vorstvrije bodem
December-februariAfgestorven stengels dienen als bodembedekking
Veiligheidsinstructie
Persicaria pensylvanica is niet veilig voor consumptie. In tuinen met kleine kinderen of huisdieren is voorzichtigheid geboden; plaats de plant op een locatie buiten speelruimtes. Bij inname van plantendelen dient direct contact te worden opgenomen met een medische hulpdienst.
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Aug – Sep
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Planttijd: Jonge planten kunnen tussen maart en mei of in het najaar van september tot november worden uitgeplant.
•
Standplaats: Een zonnige tot halfschaduwrijke plek is vereist voor een optimale bloei.
•
Bodem: De bodem dient voedselrijk te zijn en vocht goed vast te houden; de plant verdraagt doorgaans goed natte omstandigheden.
•
Plantafstand: Houd een afstand van 30 tot 40 centimeter aan tussen de planten.
•
Onderhoud: Omdat de plant kruidachtig is, sterft deze in de winter bovengronds af. Snoeien tijdens het groeiseizoen is niet nodig.
•
Vermeerdering: De plant verspreidt zich meestal zelf via de zware zaden.
•
Bodemvoorbereiding: Op zandgronden kan compost worden toegevoegd om het waterhoudend vermogen te vergroten.
Wetenschappelijk profiel
Persicaria pensylvanica behoort tot de familie Polygonaceae binnen de orde Caryophyllales. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika en komt in Europa voor als neofyt op vochtige ruderale terreinen of langs oevers. Het is een eenjarige, kruidachtige plant. Een kenmerkend botanisch aspect zijn de ocreae, vliezige scheden bij de stengelknooppunten die de bladbasis omsluiten.
Bronnen & dataherkomst
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →