Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePhuopsis stylosa
Phuopsis stylosa valt op door de bolvormige, intens roze bloemhoofdjes waaruit de lange stijlen als kleine naalden tevoorschijn komen. Deze bodembedekkende plant vormt dichte tapijten en verspreidt een sterke geur, vooral na regenval. De plant groeit snel dicht, onderdrukt ongewenste begroeiing en bloeit van mei tot september. Met een bloeiperiode van vijf maanden biedt de soort een langdurige structuur in de tuin en is deze geschikt voor drogere omstandigheden.
Vijf maanden roze bloemenpracht: een robuuste bodembedekker voor zonnige plekken.
Deze bodembedekker onderscheidt zich door de lange bloeiperiode van mei tot september. Tijdens de zomermaanden biedt Phuopsis stylosa continu een aanbod aan bloemen voor insecten. Door de dichte, matvormige groeiwijze creëert de plant een beschutte leefomgeving op de bodem voor diverse bodemorganismen. De ecologische waarde ligt primair in de langdurige beschikbaarheid van bloeimiddelen.
De plant is niet veilig voor consumptie. Bij accidentele inname of onduidelijkheden dient direct contact te worden opgenomen met een antigifcentrum. De sterke geur van de plant kan door gevoelige personen als onaangenaam worden ervaren.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Sep
Planttijd: voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november).
Standplaats: volle zon tot halfschaduw.
Bodem: goed doorlatend; vermijd zware, natte grond.
Drainage: zorg voor een goede waterafvoer om winterse wateroverlast te voorkomen.
Plantafstand: circa 30 tot 40 centimeter, vanwege de sterke uitbreiding in de breedte.
Onderhoud: snoei na de eerste hoofdbloei in juli om de vitaliteit te bevorderen en een nabloei te stimuleren.
Vermeerdering: eenvoudig door deling van de wortelstok in het vroege voorjaar.
Combinatie: Achillea millefolium deelt dezelfde standplaatseisen en vormt een contrast met de roze bloembollen door de platte, witte bloemschermen.
Phuopsis stylosa behoort tot de familie Rubiaceae en is de enige soort binnen dit geslacht. De plant is inheems in de berggebieden van de Kaukasus en Noord-Iran, waar deze groeit op droge, stenige hellingen. Kenmerkend zijn de kransstandige bladeren – waarbij meerdere bladeren op hetzelfde niveau rond de stengel staan – en de lange stijlen van de individuele bloemen. In de huidige regio's is de plant een robuuste keuze voor rotstuinen en zonnige borders.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →