Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePhysalis alkekengi
Physalis alkekengi valt op door de lampionachtige, feloranje kelken die in de nazomer de ronde bessen omhullen. Als soort die op de Duitse Rode Lijst (categorie 3) staat, is zij in de vrije natuur steeds zeldzamer geworden. Als archeofyt maakt de plant al lang deel uit van de Europese cultuur. De ecologische waarde ligt primair in het behoud van de regionale biodiversiteit en de rol als bodemstabilisator.
Oranje lichtpuntjes voor de halfschaduw: draag bij aan het behoud van een bedreigde soort.
Vanwege de status op de Rode Lijst (categorie 3) is Physalis alkekengi een waardevolle toevoeging voor de natuurlijke tuin. De plant bevordert via de AM-mycorrhiza een gezond bodemleven. De dichte groeiwijze kan kleine gewervelde dieren als schuilplaats dienen. Als inheemse soort of lang gevestigde archeofyt draagt de aanplant bij aan het behoud van de regionale biodiversiteit.
Physalis alkekengi is niet veilig voor consumptie. Als lid van de nachtschadefamilie (Solanaceae) zijn vrijwel alle delen van de plant, en in het bijzonder de onrijpe vruchten, giftig. In tuinen met kleine kinderen of huisdieren is voorzichtigheid geboden bij de plaatsing.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Starkzehrer (Nährstoffreicher/Fetter Boden)
Bloeitijd
—
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.569 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies voor Physalis alkekengi een standplaats in de halfschaduw.
De bodem dient vers (matig vochtig) en zeer voedselrijk te zijn, passend bij een plant met een hoge nutriëntenbehoefte.
Aanplanten is mogelijk in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem niet bevroren is.
Omdat de plant ondergrondse uitlopers vormt, is voldoende ruimte in het plantvak noodzakelijk.
Houd de bodem gelijkmatig vochtig; langdurige droogte wordt niet verdragen.
Bemesting met compost in het voorjaar ondersteunt de groei.
De plant trekt zich in de winter volledig terug in de bodem; het snoeien van de verdroogde stengels kan het beste in het vroege voorjaar gebeuren.
Geschikte partner: Symphytum officinale – beide soorten gedijen goed op voedselrijke, verse bodems in de halfschaduw.
Physalis alkekengi behoort tot de familie van de nachtschadefamilie (Solanaceae) binnen de orde Solanales. De soort wordt in Duitsland en Zwitserland beschouwd als inheems of als gevestigde archeofyt, maar staat op de Rode Lijst als bedreigd. De plant kenmerkt zich door een opgaande groeiwijze en karakteristieke, perkamentachtige vruchtomhulsels. De soort geeft de voorkeur aan voedselrijke standplaatsen en vormt een AM-mycorrhiza (een symbiose tussen specifieke schimmels en de wortels), wat de nutriëntenopname bevordert.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →