Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePhysalis philadelphica
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Physalis philadelphica valt op door de papierachtige vruchtomhulsels die als lampionnetjes om de bessen groeien. Als kruidachtige plant voegt deze soort structuur en een exotisch accent toe aan de tuin. Van juni tot augustus biedt de plant nectar voor bestuivers zoals de akkerhommel (Bombus pascuorum). Vanwege de robuustheid tegen ziekten is de plant geschikt voor de moestuin.
Exotische lampionnetjes in de tuin: robuuste zomerbloeier voor hommels.
Tijdens de bloeiperiode van juni tot augustus is Physalis philadelphica een aanvulling in de tuin. Vooral polylectische bestuivers zoals de aardhommel (Bombus terrestris) bezoeken de gele bloemen. Door de dichte, kruidachtige groei biedt de plant in de zomer beschutting aan loopkevers op de bodem. De zaden worden door de wind verspreid, maar spelen een ondergeschikte rol voor de inheemse vogelstand.
Physalis philadelphica is deels licht giftig. De groene plant en onrijpe bessen bevatten bitterstoffen en alkaloïden (physaline), die bij inname tot vergiftigingsverschijnselen kunnen leiden. Laat kinderen uitsluitend de volledig rijpe vruchten eten die uit het omhulsel vallen. Neem bij vergiftiging direct contact op met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Aug
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats, aangezien de plant veel warmte en licht nodig heeft voor de vruchtzetting.
Planttijd: Zet de jonge planten pas na half mei buiten, aangezien ze niet tegen vorst kunnen.
De bodem dient los en voedselrijk te zijn; voeg bij het planten compost toe.
Houd een plantafstand van 60 tot 80 centimeter aan voor voldoende luchtcirculatie.
Belangrijk: plant minimaal twee exemplaren, aangezien Physalis philadelphica afhankelijk is van kruisbestuiving.
Ondersteun de snelgroeiende scheuten met stokken of een rek.
Geef regelmatig water aan de basis om de bladeren droog te houden.
Goede partner: Matricaria chamomilla – deze inheemse soort gedijt op vergelijkbare open plekken en bevordert het bodemleven.
Physalis philadelphica behoort tot de familie van de nachtschadeachtigen (Solanaceae) en is verwant aan de lampionplant. De soort komt oorspronkelijk uit Midden-Amerika en wordt als eenjarige cultuurplant geteeld. De plant heeft breed blad en vormt karakteristieke omhulsels uit de kelkbladen. Omdat de plant niet verhout, sterft deze bij de eerste herfstvorst bovengronds volledig af. De zaden wegen 1,52 mg, wat anemochorie (verspreiding door wind) mogelijk maakt.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →