Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePhytolacca acinosa
1
Soorten
interageren
1
Interacties
gedocumenteerd
Phytolacca acinosa valt op door de markante, rechtopstaande bloemtrossen. Als imposante verschijning in de tuin zorgt deze plant voor een duidelijk accent door de aanzienlijke groeihoogte. De aardhommel (Bombus pascuorum) maakt gebruik van deze krachtige vaste plant. Omdat de plant een arbusculaire mycorrhiza (een symbiose tussen wortels en bodemschimmels) aangaat, is deze goed geïntegreerd in het bodemnetwerk.
Imposante blikvanger en belangrijke nectarplant voor de aardhommel.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Phytolacca acinosa fungeert als voedselbron voor de aardhommel (Bombus pascuorum), die de bloemen gericht bezoekt. De opvallende vruchtstanden dienen in de herfst als voedsel voor diverse vogels, die daarmee bijdragen aan de verspreiding van de zaden. Door de arbusculaire mycorrhiza (AM) bevordert de plant de microbiële diversiteit en de gezondheid van de bodem. Door de vitale groei biedt de plant in de zomermaanden tevens beschutting voor bodembewonende kleine dieren.
De plant is in alle delen giftig en niet veilig voor kinderen. Vooral de donkere bessen kunnen aantrekkelijk lijken op kinderen, maar bevatten saponinen die bij consumptie leiden tot misselijkheid en braken. Draag bij het snoeien voor de zekerheid tuinhandschoenen.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
Jul – Sep
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de zon of halfschaduw.
De ideale planttijd is tussen maart en mei of van september tot eind november, mits er geen vorst in de grond zit.
Zorg voor een voedingsrijke bodem zodat de plant de volledige omvang bereikt.
De plant gaat een arbusculaire mycorrhiza (symbiose met schimmels voor een betere opname van voedingsstoffen) aan, wat de weerstand verhoogt.
Terugsnoeien is in de late herfst mogelijk als de verdroogde stengels als storend worden ervaren.
Vermeerdering vindt meestal eenvoudig plaats door zelfuitzaaiing.
Houd rekening met voldoende ruimte, aangezien de plant fors kan uitgroeien.
Goede combinatie: Dryopteris filix-mas – beide geven de voorkeur aan vergelijkbare lichtomstandigheden en de varen vormt een rustige, groene achtergrond voor de opvallende vruchten van Phytolacca acinosa.
Phytolacca acinosa behoort tot de familie Phytolaccaceae binnen de orde Caryophyllales. De soort komt voor in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en vestigt zich vaak op ruderale locaties (door de mens beïnvloede open bodems). Kenmerkend zijn de dikke, vlezige wortels en de verspreid staande, grote bladeren. De bloemen staan in eindstandige trossen en ontwikkelen zich tot donkere bessen.
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →