Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePlatycodon grandiflorus
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Platycodon grandiflorus is herkenbaar aan de opvallende, opgeblazen bloemknoppen die zich ontvouwen tot grote klokvormige bloemen. Als vertegenwoordiger van de familie Campanulaceae is deze plant met penwortel een toevoeging aan de tuin. De wijde bloemkelken fungeren in de zomer als nectarplant. Met een hoogte van 0,3 m is de soort geschikt voor de voorzijde van een border. Een vaste standplaats is aanbevolen, aangezien de plant ongestoorde groei prefereert.
Blauwe klokvormige bloemen op 0,3 m hoogte: een opvallende verschijning in de zomerse tuin.
Platycodon grandiflorus bloeit in juli en biedt in een droge zomerperiode een bron van nectar en pollen. Met een zaadgewicht van 0,9171 mg zijn de zaden geoptimaliseerd voor windverspreiding. Het bladoppervlak van 700,0 mm² biedt tijdens het groeiseizoen beschutting voor bodembewonende insecten. De open bloemvorm is toegankelijk voor diverse bestuivers.
Platycodon grandiflorus is niet veilig voor consumptie. De plant bevat saponinen die bij inname onwelzijn kunnen veroorzaken.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jul – Jul
Nectarwaarde
2
Pollenwaarde
2
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Planthoogte
0.3 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Zonnig tot licht beschaduwd.
Bodem: Goed doorlatende grond; stagnerend water wordt door de wortels niet verdragen.
Planttijd: April of mei.
Bodemvoorbereiding: Bij zware grond zand toevoegen voor een betere drainage.
Plantafstand: 25 tot 30 cm.
Onderhoud: In het voorjaar is geduld vereist, aangezien de plant laat uitloopt en niet per ongeluk verwijderd mag worden.
Vermeerdering: De lichte zaden verspreiden zich via anemochorie (windverspreiding).
Snoei: Stengels pas in het late najaar of voorjaar terugknippen wanneer deze volledig zijn ingedroogd.
Platycodon grandiflorus is de enige soort binnen dit geslacht uit de familie Campanulaceae. De soort is inheems in Oost-Azië en groeit daar in lichte bossen en op droge hellingen. De plant bezit een vlezige penwortel die als opslagorgaan dient. Een kenmerk is de vijftallige symmetrie van de bloemkroon. Het is een vaste, kruidachtige plant die in de winter volledig bovengronds afsterft.
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →