Nog geen soortfoto beschikbaar
Pleuridium acuminatum
De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.
Pleuridium acuminatum is herkenbaar aan de minuscule, eivormige kapsels die vrijwel onzichtbaar tussen de fijne, geelgroene blaadjes verborgen zitten. Het mos koloniseert ecologische niches waar andere planten nauwelijks kunnen groeien en draagt zo bij aan het tegengaan van bodemerosie door wind en water. Vanwege het geringe formaat is het mos onopvallend, maar het vervult een belangrijke rol als pioniersoort. Bij aanwezigheid op kale bodemstukken fungeert het als natuurlijke bodemstabilisator.
Een minuscule bodembeschermer: deze inheemse pionier vult de open plekken in de tuin.
Pleuridium acuminatum fungeert als belangrijke bodemstabilisator op open terreinen en beschermt het bodemmicroklimaat. Er zijn momenteel geen gegevens over bestuiving of relaties met specifieke rupsen bekend. De structuur van de minuscule moskussens biedt echter een beschermde leefomgeving voor bodemmicro-organismen. In de ecologische tuinbouw is de soort waardevol omdat deze pionierlocaties koloniseert en daarmee de basis legt voor natuurlijke successie. Omdat het mos wintergroen is, blijft deze bodembescherming ook in het koude seizoen behouden.
Voorzichtigheid is geboden bij kleine kinderen: Pleuridium acuminatum is niet als kindvriendelijk geclassificeerd. Het mos dient niet te groeien op plekken waar kleine kinderen bij kunnen, aangezien plantendelen in de mond gestopt kunnen worden. Er is geen risico op verwarring met giftige bloemplanten vanwege de mosachtige groeivorm.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Pleuridium acuminatum behoort tot de groep van de bladmossen en is wijdverspreid in Oostenrijk. Het natuurlijke habitat bestaat uit kalkarme, open bodemoppervlakken op akkers, braakliggende terreinen of in ijle graslanden. Een morfologische bijzonderheid is de kleistocarpie: de kapsels openen niet via een deksel, maar vergaan door verwering, wat met een loep kan worden waargenomen. De plant vormt losse, tot 5 millimeter hoge zoden van rechtopstaande stengels.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →
Laatste update: 05-02-2026. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.