Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePolygonum lapathifolium
5
Soorten
interageren
24
Interacties
gedocumenteerd
Aan de vaak donker gevlekte bladeren en de dichte, meestal licht overhangende, groenwitte tot roze bloeiaren is de Veenwortel (Polygonum lapathifolium) direct te herkennen. Het is een waardevolle pioniersplant die in je tuin vooral op vochtige plekken ecologische niches opvult. In de vrije natuur profiteren gespecialiseerde vlinders zoals de Boloria alaskensis of de Boloria frigga van deze plant. Door deze vaak onderschatte wilde plant toe te laten, bevorder je de biodiversiteit direct voor je terrasdeur. Je zult versteld staan hoeveel leven deze robuuste plant aantrekt.
Voedselbron voor zeldzame vlinders op vochtige plekken in de tuin.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
network_loading_state
Volgens actuele bestuivingsgegevens is de Veenwortel een belangrijke voedselplant voor hooggespecialiseerde vlinders zoals de Boloria alaskensis en de Boloria frigga. Ook de Boloria angarensis gebruikt deze plant als levensbasis. Naast vlinders waarderen ook verschillende zweefvliegen de onopvallende, maar nectarrijke bloemen. In de late herfst en winter dienen de rijpe zaden als waardevolle, energierijke voeding voor inheemse zangvogels. Door de symbiose met mycorrhiza-schimmels verbetert de plant bovendien de bodemstructuur en bevordert hij een gezond microklimaat in de wortelzone.
De Veenwortel wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Zoals veel vertegenwoordigers van zijn familie bevat hij oxaalzuur, wat bij consumptie in grotere hoeveelheden tot ongemak kan leiden. Zorg ervoor dat kinderen of huisdieren geen plantendelen eten. Neem bij twijfel contact op met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een plek in de volle zon tot halfschaduw; vochtige laagtes of vijverranden zijn ideaal.
Bodem: De grond moet voedselrijk en leemhoudend zijn, aangezien de plant veel stikstof nodig heeft.
Planttijd: Zet jonge planten in het voorjaar van maart tot mei in de grond.
Waterbehoefte: Houd de grond gelijkmatig vochtig; wateroverlast wordt meestal beter verdragen dan zomerse droogte.
Bemesting: In een natuurlijke tuin volstaat een gift compost in het voorjaar meestal volledig.
Onderhoud: Omdat de plant eenjarig is, sterft hij in de winter af; laat hem staan voor zelfuitzaaiing en als voedsel voor vogels.
Bijzonderheid: De plant gaat een AM-mycorrhiza (symbiose met bodemschimmels) aan, wat de opname van voedingsstoffen op natuurlijke wijze ondersteunt.
Goede partner: De Grote kattenstaart (Lythrum salicaria) – beide houden van vochtige standplaatsen en vullen elkaar prachtig aan in hun ecologische functie.
De Veenwortel behoort tot de familie van de duizendknoopfamilie (Polygonaceae) en is inheems in Centraal-Europa. Hij koloniseert van nature oeverzones, greppels en ruderale plaatsen (door de mens beïnvloede open bodems) met een goede nutriëntenvoorziening. Als eenjarige, kruidachtige plant vormt hij krachtige stengels die op de knopen (nodi) vaak opvallend verdikt zijn. Een botanisch kenmerk is de ochrea (een vliezig scheedje aan de basis van de bladstelen), die bij deze soort meestal kaal of slechts zeer kort gewimperd is.
1 video over Veenwortel
5 soorten interageren met deze plant
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Middleton-Welling_2020
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →