Porrhoclubiona vegeta

Over deze soort

Opvallend aan deze slechts vier tot vijf millimeter kleine zakspin zijn het licht geelbruine tot roodachtige kopborststuk (prosoma) en het licht behaarde achterlijf. Je herkent haar bovendien aan een vaak zichtbare, donkere hartvlek – een lengtestreep over het hart – en fijne rijen stippen op het achterlijf. Als schemeractieve jager bouwt ze geen klassiek vangweb, maar overmeestert ze prooien zoals bladluizen (Aphidoidea) of kleine muggen (Nematocera) door directe aanval. Overdag trekt ze zich terug in een spinsel van fijne zijde, de naamgevende woonzak, die meestal wordt aangelegd in opgerolde bladeren of onder losse schors. In je tuin waardeert ze zonnige plekken aan bosranden of in de kruidlaag. De paring vindt plaats in de vroege zomer, waarna het vrouwtje een eizak binnen haar schuilplaats bewaakt. Om te overwinteren gebruikt de soort vorstvrije kieren in dood hout of verdroogde stengels van inheemse vaste planten zoals de wilde cichorei (Cichorium intybus). Je kunt haar ondersteunen door uitgebloeide plantendelen gedurende de winter te laten staan en stapels dood hout op zonnige plekken aan te leggen.