
Procyon lotor
Invasieve uitheemse soort
Deze soort is geclassificeerd als invasieve neofyt. Ze kan inheemse ecosystemen schaden en mag niet in de natuur worden uitgezet. Informeer vóór het planten naar regionale voorschriften. Gelist sinds: 03.08.2016..
8
Planten
Voedselbronnen
8
Interacties
gedocumenteerd
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Procyon lotor wordt beschouwd als een neozoon en gedraagt zich tegenover mensen meestal schuw. Het dier mag niet in het nauw worden gedreven of worden gevoerd, aangezien het bij bedreiging weerbaar kan reageren. Verwarring met inheemse soorten is vanwege het masker en de geringde staart vrijwel uitgesloten.
Körper
Lichaamslengte
60 cm
Gewicht
5075 g
Max. Lebensalter
21 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
3.39, 1× pro Jahr
Tragezeit
63.91434 Tage
Geschlechtsreife
~1 Jahre
Ernährung & Verhalten
Streifgebiet
~4.62 km²
Procyon lotor behoort tot de familie van de kleine beren (Procyonidae) binnen de orde van de roofdieren (Carnivora). In de regio's Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland heeft de soort zich als uitheemse soort gevestigd. Het dier bereikt een lichaamslengte van ongeveer 45 tot 70 centimeter en weegt gemiddeld tussen de 5 en 9 kilogram. De voorpoten met vijf tenen zijn extreem beweeglijk en maken een haptische verkenning van voedsel mogelijk.
8 gedocumenteerde voedselbronnen
50 gedocumenteerde prooidieren en voedselbronnen (GloBI)
Bron: Global Biotic Interactions (GloBI) — Poelen et al. (2014), CC BY
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•EU-Unionsliste invasiver Arten — DVO (EU) 2016/1141 konsolidiert bis 2025/1422, EUR-Lex CELEX:02016R1141-20250807 (Amtliches Recht der EU, frei nutzbar)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_213297817
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →